ஃபரூக் படுகொலை - முகமதிய மதவெறியின் கோரத்தாண்டவம்

திராவிடர் விடுதலை கழகத்தில் செயல்பட்ட இறை மறுப்பாளர் ஃபரூக் கொலை செய்யப்பட்டுள்ளார். மதக் கலவரம் குண்டு வெடிப்புக்குப் பெயர் போன கோவை தற்போது மதவெறிக் கொலைக்கும் பெயர் வாங்கியுள்ளது. இதன் மூலம் இஸ்லாமை எதிர்த்து இறைமறுப்புப் பரப்புரை செய்பவர்களின் உயிருக்கு உத்தரவாதம் இல்லை என்பது தெளிவாகியுள்ளது

அவரது இறைமறுப்புக் கொள்கையைக் கேட்டு வெறுப்புற்ற அவரது நண்பனும் இன்னும் சிலரும் சேர்ந்து இந்தக் கொலையைச் செய்துள்ளனர். பொய் சொல்லி ஃபரூக்கை வரவைத்து வெட்டியும் குத்தியும் கொலைவெறியாட்டம் போட்டுள்ளனர். பிறப்பால் இஸ்லாமியரான அவரைக் கொலை செய்தவர்கள் இஸ்லாமியர்களே. இதிலொருவன் மீது வழிப்பறிக் கொள்ளைக்கான வழக்கும் இருக்கிறதாம். இருந்தும் அவனை மதவிலக்கம் செய்யாமல்தான் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இறைமறுப்பு பேசினால் ஒருவனை உயிர்விலக்கம் செய்வதற்கு அந்த அயோக்கியனுக்கும் யோக்கியதை இருந்திருக்கிறது. 

மார்ச் 15 வியாழன் அன்று தனது வாட்ஸப் குழுமமான கடவுள் இல்லை-இல் பதிவிட்டிருக்கிறார் ஃபரூக். தனது குழந்தையின் கையில் கடவுள் இல்லை என்று மூன்று முறை எழுதிய பதாகையை ஏந்திய புகைப்படத்தை பகிர்ந்துள்ளார். அதைக்கண்டு வெறியான மதவெறியர்கள் அதற்கு அடுத்த நாள் கொலையை நிகழ்த்தியுள்ளனர். இதே ஒரு குழந்தை குல்லா போட்டுக் கொண்டோ பர்தாவைப் போட்டுக் கொண்டோ புகைப்படம் போட்டால் ஒரு இறைமறுப்பாளன் போய் நம்பிக்கையாளனை வெட்டத் துணிவானா ? மதி கெட்ட மதவெறி !

மதவெறியில் பித்தேறி வெறிகொண்ட 5 இஸ்லாமிய மதவெறி அடிப்படைவாதிகளால் கொடூரமான முறையில் குத்தியும் வெட்டியும் கொல்லப்பட்டார் ஃபரூக்.

                                             

தனது குழந்தைகளுடன் 

பிணமாக 

ஃபரூக் பிணமாக வெட்டுக்காயமும் குத்துக்காயங்களுடனும் - அளவற்ற அருளாளனின் வழிபாட்டுக்காரர்களின் அன்பு

                                          

இவரது சாவை விடவும் அதிர்ச்சியளிக்கக்கூடிய இரண்டு விடயங்கள்

1. இவரை இவரது நண்பன் ஒருவனே தனது வாகனத்தில் எரிநெய் (பெட்ரோல்) தீர்ந்து விட்டதாகக்கூறி அழைத்திருக்கிறான். அதை நம்பிச் சென்றவரைத்தான் வெட்டிக் கொன்றுள்ளனர் அந்த மதவெறிக் கொலைகாரர்கள். (ஃபரூக்கின் தந்தை ஹமீது அளித்த பேட்டியில் கூறினார்)

2. துக்கம் விசாரிக்க வந்த இஸ்லாமியப் பெண்கள் ஃபரூக்கின் மனைவியிடம் கேட்ட கேள்வி. ஃபரூக் நபிகளையே எதிர்த்து வந்துள்ளார். இறைத்தூதர் பற்றி நூல் வெளியிடலாம் என்று இருந்தாராம். இஸ்லாமியராக இருந்து கொண்டு இதையெல்லாம் செய்யலாமா ? 

(எழவு கேட்க வந்த வீட்டில் இவ்வளவு வக்கிரமாகப் பேச முடியுமா முடியும் மதவெறி தலைக்கேறி இருந்தால்.)

ஃபரூக்கின் படுகொலையைக் கண்டித்து கேரள யுக்திவாதிகள் ஆர்ப்பாட்டம்

முதலில் கொலை நடந்த செய்தி வெளியானதும் இதை முஸ்லிம்கள் செய்திருக்க மாட்டார்கள், RSS - காரர்களில் செயலாக இருக்கலாம் என்றே பெரும்பான்மையினர் கருதினர், குறிப்பாக திராவிடர் கழகத் தலைமை. ஆனால் கொலை நடந்த இடம் முஸ்லிம்கள் செறிவாக வாழும் பகுதி, மேலும் ஃபரூக்கிற்கு வேறு வகையில் எதிரிகள் இல்லை என்ற அனுமானத்தில் இது இஸ்லாமிய மதவெறியால் நிகழ்ந்திருக்கும் என்றும் பேசினர். பின்பு கொலை வழக்கில் இருவர் சரணடைந்த பின்னர்தான் இது அப்பட்டமான இஸ்லாமிய மதவெறியால் நிகழ்ந்த கொலை என்று உறுதியானது.

இஸ்லாமோஃபோபியா வேறு இஸ்லாமிய மதவாதம் வேறு

இஸ்லாமோஃபோபியா என்றால் என்ன ? இஸ்லாமியனை வெறுப்பது. அவன் இஸ்லாமியன் என்ற காரணத்திற்காக வெறுப்பது. அவன் மதவெறியன், மதத்திற்காக குண்டு வைப்பான், பயங்கரவாதம் செய்வான், மற்ற மதங்களை மதிக்க மாட்டான். தீவிரவாதம் என்றாலே அது முஸ்லிம்கள்தான். இதுமாதிரியான கருத்துக்களை ஒருவர் கொண்டிருந்தாலே அவர் இஸ்லாமோஃபோபியா கருத்துக்குப் பலியானவர் என்று பொருள்.

ஒரு சூழ்நிலையில் இஸ்லாமியன் செய்யும் செயலுக்கு அவர் மதத்தையோ சமூகம் மொத்தத்தையுமே குற்றம் சாட்டி விடும் மனப்பான்மையே இஸ்லாமோஃபோபியா. ஆனால் அதே செயலை மற்ற மதத்தவனோ, சமூகத்தவனோ செய்தால் அதை அவன் மதத்துடன் தொடர்புபடுத்தாமல் அவனைத் தனியான ஒரு குற்றவாளியாக சித்தரித்துக் கொள்வார்கள் இஸ்லாமோஃபோபியாவால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள். உலகம் முழுவதிலும் இந்த மனநோய் ஊடகங்களால் பரப்பப்பட்டது. இன்றும் வேறு வகையில் பரப்பப்படுகிறது. இந்தியாவில் இந்தியன் முஜாகிதீன் என்ற இல்லாத இயக்கம் தொடர்ந்து பத்து வருடங்களாக செய்திகளில் அடிபடுகிறது. அதை ஒட்டி முஸ்லிம்கள் மீது மறைமுகமான உளவியல் போர் நடைபெறுகிறது. இதுவே இஸ்லாமோஃபோபியா தீவிரவாதி என்றாலே முஸ்லிம் என்ற மனநிலைக்கு ஏறக்குறையமுஸ்லிம் அல்லாதவர்கள் அனைவருமே ஆட்பட்டுள்ளனர். இது முற்றிலும் தவறானது.  

இஸ்லாமோஃபோபியா மனநிலையை எதிர்த்து, இஸ்லாமியருக்கு எதிரான ஃபாசிசத்தை, வெறுப்பு மனநிலையை எதிர்த்து ஜனநாயகத்தை நேசிப்பவர்கள் போராடுகிறார்கள் தங்களால் இயன்ற வழிகளில் இஸ்லாமியருக்கு ஆதரவளிக்கிறார்கள். ஏனென்றால் இந்தியாவில் இஸ்லாமியருக்கு எதிரான மனப்பான்மை அதிகமாக இருக்கிறது. இஸ்லாமியர்கள் இந்தியாவில் சிறுபான்மையாக இருக்கிறார்கள் இவர்கள் மீதான வன்மத்தை வளர்த்தே வெறுப்பை விதைத்தே ஒரு கட்சி இந்தியாவின் பெரும்பான்மையான மாநிலங்களிலும் நடுவணரசிலும் தனது வெற்றியைப் பெற்றிருக்கிறது. அந்தக் கட்சியின் கொள்கையே இஸ்லாமிய வெறுப்பாக இருக்கிறது. வழிபாட்டுத்தலங்கள் இடிப்பு, அபகரிப்பு, சிறு பெரும் கலவரங்கள், தனிநபர் படுகொலை தொடங்கி இனப்படுகொலை வரை இஸ்லாமிய சமூகம் சீரழவுக்கு ஆளாக்கியுள்ளது. சிறுபான்மை இஸ்லாமியர்களால்தான் பெரும்பான்மை இந்துக்களுக்குப் பிரச்சனை என்ற ரீதியில் அது மக்களை மதவெறியூட்டி வருகிறது. இந்த நிலையில்தான் அனைத்து ஜனநாயக சக்திகளின் முதன்மை எதிரியாக அந்தக் கட்சி இருக்கிறது. நம்மைப் போன்ற மக்களாட்சிக்கு ஆதரவானவர்கள், பிற்போக்கு மதவாத ஆட்சிக்கு எதிரானவர்கள் அனைவரும் இது போன்ற சிறுபான்மையினர் மீதான வெறுப்பை விதைக்கும் கருத்துக்களையும், அரசியலையும், ஊடகங்களையும் எதிர்க்கின்றனர். கண்டிக்கின்றனர். சிறுபான்மையினரை அரவணைக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை இஸ்லாமியர்களுக்கு ஜனநாயக முற்போக்குவாதிகளின் முழு ஆதரவு இருக்கிறது. 

பொதுவாகவே ஜனநாயகவாதிகள் என்றாலே இறைமறுப்புச் சித்தாந்தவாதிகளே இருப்பர். தமிழ்நாட்டில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் இல்லாமல் மிகப்பெரும் இரு கட்சிகள், சிறு சிறு அமைப்புகள் யாவும் இறைமறுப்பு இயக்கத்தின்(திராவிடர் கழகம்) வழிவந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். இந்த ஜனநாயகவாதிகள் யாரும் இஸ்லாமியரின் மதவாதத்தை எதிர்ப்பவர்கள் இல்லை. ஒரு படி மேலே போய் இஸ்லாமியப் பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து சொல்கிறவர்களாகத்தான் இருக்கின்றனர். ஆனால் இந்து மதத்தின் பண்டிகைகளை ஏற்காமல் வாழ்த்து சொல்லாமல் எதிர்த்துப் பேசுகின்றவராக இருக்கின்றனர். இந்த வகையில் இந்த வகையிலும் பெரும்பான்மை சமூக்த்தின் வெறுப்புக்கும் ஆளாகி நிற்கின்றனர் தமிழ்நாட்டு முற்போக்குவாதிகள். 

இஸ்லாமியரைக் குறிப்பிடும்போதே இஸ்லாமியத் தோழர்கள் என்றுதான் குறிப்பிடுவார்கள். அதே நேரம் வேற்று சித்தாந்தத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் சக முற்போக்குவாதியக் கூட அப்படி விளிப்பதில் தயக்கம் காட்டுவார்கள். சில நேரம் சகோதரர்கள் என்றும் அழைப்பார்கள். அவ்வப்போது இவர்களின் பேசுவதும் முஸ்லிம்கள் கூடிய பொதுக்கூட்டத்தில்தான். பிரியாணி விருந்திலும் நோன்புக் கஞ்சி விருந்திலும் கலந்து கொண்டு பெரும்பான்மையினரின் கிண்டலுக்கும் எதிர்ப்புக்கும் ஆளாவார்கள். 

இப்படி இருக்கிறது முற்போக்குவாதிகள் முஸ்லிம்கள் இடையேயான உறவு. இந்த முற்போக்குவாதிகளில் அதிகமானோர் இஸ்லாமிய மதவாதத்தை விமர்சனம் செய்ததில்லை. காரணம் இஸ்லாமியர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அவர்களை விமர்சனம் செய்தால் எதிரிக்கு வேலை எளிதாகிவிடும். அதாவது இஸ்லாமிய மதவாத்தை விமர்சனம் செய்தால் அது இஸ்லாமோஃபோபியா ஆகிவிடும். எனவே பெரும்பான்மை இந்து மதவாதத்தை எதிர்ப்பதே ஜனநாயகத்தைக் காக்கும் வழி. இதுதான் தமிழ்நாட்டு முற்போக்குவாதிகளின் அடையாளம். இந்த அளவீடுகளின் அடிப்படையில்தான் பெரியாரிய இயக்கங்கள் இயங்குகின்றனர். இந்த வகை இயக்கமான திராவிட விடுதலை கழக்த்தைச் சேர்ந்தவர்தான் படுகொலை செய்யப்பட்ட ஃபரூக். இஸ்லாமிய ஆதரவாளர்களுக்கு இஸ்லாமிய மதவாதத்தின் நன்றி உணர்வு !

இந்த இஸ்லாமோஃபோபியாவை தனக்கு லாவகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டவர்கள் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள். இஸ்லாமிய மதவாதிகள். மதப்பரப்புரை செய்பவர்கள். இந்த அடிப்படைவாதம், மதவாதம், மத அடிப்படைவாதம், இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் போன்ற சொற்கள் வரும்போதெல்லாம் முஸ்லிம்கள் அதைக் குறிப்பிடுகிறவர்கள் சொல்லவரும் பொருளுக்கு மாற்றாக ஒரு பொருளைச் சொல்கின்றனர். மத அடிப்படை வாதம் என்றால் நாங்கள் இஸ்லாமின்படி நடக்கிறோம், இஸ்லாம் காட்டிய நேர் வழியில் செல்கிறோம், ஒரு முஸ்லிம் தவறு செய்தால் அது இஸ்லாமின் தவறாகாது, அது மாதிரி இஸ்லாம் சொல்லவில்லை இப்படித்தான் எங்களை நடக்கச் சொல்கிறது இஸ்லாம். நீங்கள் இஸ்லாமை அவதூறு செய்கிறீர்கள். ஒரு முஸ்லிம் தவறு செய்தால் அது இஸ்லாமாகாது, இந்தத் தவறு செய்தவர் இஸ்லாமை சரியாக விளங்க வில்லை. அந்தக் குற்றவாளி முஸ்லிம் பெயர்தாங்கி. இஸ்லாமியமதவாதமே இல்லை மார்க்கம்தான் உள்ளது... இப்படிச் சொல்கிறார்கள். இந்த பதில்கள் அனைத்தும் இஸ்லாமோஃபோபியா மனநோயாளிகளுக்கானவை. இஸ்லாமோஃபோபியாவை எதிர்ப்பவர்களிடம் இந்த பதில்கள் சொல்லத்தேவையில்லை ஏனென்றால் நீங்கள் சொல்கின்றவற்றை ஏற்கெனவே அறிந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மத அடிப்படைவாதம் என்று சொன்னால் எல்லா முஸ்லிம்களையும் குறிக்கிறதே என்று அங்கலாய்க்கிறார்கள்.

முற்போக்குவாதிகள் விமர்சனம் செய்யும் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் அல்லது மதவெறி என்ற கருத்தாக்கத்தை முஸ்லிம்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை. இஸ்லாமியர் சொல்லும் பதில் அவர்களுக்குப்புரியவில்லை. எனவேதான் இந்தத் தேவையில்லாத சச்சரவு.

மத அடிப்படைவாதம் என்பதை இஸ்லாமிய மதவாதிகள் கற்பித்திருக்கும் பொருளில் எடுத்துக்கொள்வதால்தான் இந்த கருத்துவேறுபாடு வருகிறது. தலைவன் என்ற சொல் தற்போது என்ன பொருள் தருகிறது ? ஒரு இயக்கத்தின் தலைவர், மதத் தலைவர், கட்சியின் தலைவர், அணியின் தலைவர் என்றெல்லாம் இருக்கின்றது இல்லையா ? அதே தலைவன் என்ற பொருள் சங்க இலக்கியத்தில் என்ன பொருள் தருகிறது. கணவன் அல்லது காதலன் இல்லையா ? இது இரண்டையும் வெவ்வேறு இடங்களில் வேறு பொருளைத் தருகின்றதைப் போலத்தான் மத அடிப்படைவாதம் என்பதையும் புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

மத அடிப்படைவாதி என்றால் மதத்தின் அடிப்படைகளைப் புரிந்து அதன்படி நடப்பவன் என்று முஸ்லிம்கள் சொல்கிறார்கள். ஆனால் என்னைப் போன்றவர்கள் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் ? மத உணர்வை முன்னிறுத்தி செயலாற்றுகிறவன். மதத்தை முன்னிறுத்தி செயல் புரிகின்றவர். மதத்தைச் சார்ந்த மக்கள், மதநலன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு அரசியல் செய்கிறவர் என்றே புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இந்து மதவாதிகள் பாபர் மசூதியை இடித்தனர் என்பதில் இந்து மதத்தில் பாபர் மசூதியை இடிக்கவேண்டும் என்று புனித வாசகத்தைப் புரிந்து கொண்டுதான் இடித்தார்கள் என்றாகுமா ? இந்து மதவெறியர்கள் குஜராத் படுகொலையை நடத்தினர் என்றால் இந்துக்கள் அனைவரும் மதவெறியர்கள் என்றாகுமா ? இந்துமத அடிப்படைவாதிகள் முஸ்லிம்களை வெறுத்து ஒதுக்குகின்றனர் என்றால் அது எல்லா இந்துக்களையும் குறிக்குமா ? இவையெல்லாம் கிடக்கின்றன விடுங்கள்.

இஸ்லாமியர்கள் பொதுக்கூட்டங்களில் இஸ்லாமியர் பேசும்போது என்னென்ன சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்து பயங்கரவாதிகள், காவி பயங்கரவாதிகள், இந்துத்துவவாதிகள் இன்னும் பிற இவையெல்லாம் எல்லா இந்துக்களையும் குறிக்கின்றனவா ? இல்லையென்றால் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம், மதவெறி என்பது எல்லா முஸ்லிம்களையும் குறிக்காது.

பாபர் மசூதியை இடிக்க வேண்டும் என்று எந்த இந்து வேதத்திலும் சொல்லப்படவில்லை. குஜராத் இனப்படுகொலை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று எந்த புனித நூல்களிலும் இல்லை. மாட்டைக் கொன்றவனைக் கொல்ல வேண்டும் என்று எந்த நூலும் குறிப்பிட வில்லை. அதற்காக மேற்ச்சொன்ன நிகழ்வுகளெல்லாம் இந்து மதவெறி இல்லை, இந்து மதவெறியால் நிகழவில்லை. இந்து அடிப்படைவாதத்தால் நிகழவில்லை என்று சொன்னால் ஒத்துக் கொள்வார்களா இஸ்லாமியர்கள் ?. அதைச் செய்தவர்களெல்லாம் அவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் நாம் இந்துக்கள் என்ற உணர்விலிருந்துதானே செய்தார்கள். அப்படித்தானே ஃபரூக் ஒரு இறை மறுப்பாளன் நான் நம்பிக்கையாளன் என்ற நிலையிலிருந்துதானே கொலை செய்தார்கள். மத நூலில் குறிப்பிட்டிருந்தால்தான் அது மத அடிப்படை வாதம் என்று சொன்னால் நீங்கள் உலகின் குற்றத்தில் பாதிசெயல்கள் மாற்று மத "பெயர் தாங்கிகளால்" செய்யப்பட்டவை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி வரும்

ப்ரோட்டோகால்ஸ் - என்ற யூத மேலாதிக்கத் திட்டத்தை அறிவிக்கும் நூல் நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்தது. அதை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்த்தவர் ஒரு முஸ்லிம் அவர் பெயர் ஆருர் சலீம். அந்நூலின் தலைப்பு "யூத பயங்கரவாதிகளின் இரகசிய அறிக்கை" இங்கே யூத பயங்கரவாதிகள் என்பது அனைத்து யூதர்களையும் குறிப்பதில்லை என்றும் அவரே அந்நூலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதிலிருந்து என்ன புரிகிறது.

 மேலும்

முஸ்லிம்கள் கூறுகின்ற இஸ்லாமியர்கள் மீதான வன்முறையைக் கண்டிக்கும்போது,

ரோகிங்கியா முஸ்லிம்களை விரட்டும் பர்மாவின் பௌத்த வெறியர்கள்

ஈழ முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் புத்த தேரவாதிகள்

இந்திய முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் காவி பயங்கரவாதிகள்

ஈராக்கைத்தாக்கும், ஆப்கானைத்தாக்கும் அமெரிக்க மேற்கத்திய பயங்கரவாதிகள்

பாலஸ்தீனத்தைத் தாக்கும் யூதபயங்கரவாத இஸ்ரேல்

வீகர் அல்லது உய்குர் முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் ஹாங் சீனப்பேரினவாதம்

இவையெல்லாம் அந்தக் குறிப்பிட்ட பிரிவினரைச் சார்ந்த எல்லா மக்களையும் குறிக்காதுதானே. அது போலத்தான் இந்த இஸ்லாமியமதவாதி, அடிப்படைவாதி போன்ற சொற்களும் கையாளப்படுகின்றன. அந்த வகையில் பார்த்தால் முற்றும் அறிந்த ஒரு மார்க்க அறிஞராகட்டும், புதிதாக இஸ்லாமைத் தழுவிய ஒருவராகட்டும் தான் ஒரு இஸ்லாமியன் என்ற "மத உணர்விலிருந்து" செய்யும் செயல் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதமே. இறைமறுப்பாளனான ஃபரூக்கைக் கொன்றதன் காரணம், கொலைகாரர்களின் தான் ஒரு இஸ்லாமியன் என்ற உணர்விலிருந்தே வந்தது. அதற்காக இஸ்லாம் கொல்லச் சொல்கிறது என்று பொருள் இல்லை. ஃபரூக் இஸ்லாமின் எதிரி நமது எதிரி, தனது நம்பிக்கைக்கு எதிரி என்றெல்லாம் எண்ணித்தான் அந்தக் கொலைகாரர்கள் அவரைக் கொன்றிருக்கிறார்கள்.

 அதற்குக் காரணம் மதவெறிதான். அவர்கள் மதவெறியர்கள்தான். மதத்திற்காகச் செய்ததால் இது மத அடிப்படைவாதக் கொலைதான்.  மத அடிப்படைவாதம் தவறுதான். இதை வைத்து மொத்த முஸ்லிம் சமூகத்தையும் அவமதிப்பதும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல, இது மொத்த சமூகத்தைக் குறிக்கிறது என்று திசைதிருப்புவது ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஒரு தனி முஸ்லிம், தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காக செய்த தவறை வைத்து எல்லா இஸ்லாமியர்களைக் குறிக்கும்படி செயல்படுவது பேசுவது அரசியல் செய்வது இஸ்லாமோஃபோபியா மனநிலை என்றால், மதவெறியர்கள் மத அடிப்படையில் செய்த தவறை விமர்சனம் செய்யும்போது அது ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமியர்களையும் குறிக்கிறது என்று மொத்த முஸ்லிம்களையும் இழுத்து வருவது திசை திருப்புவது இஸ்லாமிய மதவாதம். எனவே வெறும் நம்பிக்கைக்காக இஸ்லாமியர்களாக வாழ்கிறவர்கள் நாங்களும் மத அடிப்படைவாதிகளே என்று நம்பவேண்டாம், நீங்களாக வந்து பெயரைக் கெடுத்துக்கொள்ளவேண்டாம். இதைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால் நட்டம் உங்களுக்குத்தான்.

இஸ்லாமிய மதவாதிகள் நாத்திகர்களை எப்படி ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் ? ஏனென்றால் இறைமறுப்பாளர்கள் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்து மதத்திலிருந்து வந்தவர்கள். இந்து மதத்தை மட்டும் எதிர்ப்பவர்கள். இஸ்லாமியர்களின் துணையாக இருப்பவர்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இஸ்லாமிய மதத்தை விமர்சனமே செய்ய மாட்டார்கள். இஸ்லாமிய மதவாதிகளின் கருத்துப்படி ஒரு மாற்று மத இறைமறுப்பாளன் என்பவன் இஸ்லாமிற்கு ஒரு படி முன்னோக்கி இருக்கிறான். அதாவது அவன் இஸ்லாத்தை நோக்கி இருக்கிறான். அவன் தன்னுடைய சொந்த மதத்தை தூக்கியெறிந்து விட்டான், அந்த மதம் சொல்லும் கடவுளை கருத்துக்களை உதறி விட்டான் என்றால் அவனை இஸ்லாமியனாக மாறும் வாய்ப்புள்ளது. எனவே பிறமத நாத்திகர்கள் மீது அவர்கள் அச்சமோ வெறுப்போ கொள்வதில்லை. பெரியார்தாசனைப் போல பல இறைமறுப்பாளர்களும் இஸ்லாமில் இணையலாம் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

ஆனால் இஸ்லாம் மதத்திலிருந்து வெளியேறியவனை இஸ்லாமை விமர்சிப்பவனை அச்சத்துடனும் ஆத்திரத்துடனும் வெறுப்புடனுமே எதிர்கொள்கிறார்கள். ஏனென்றால் அவன் இஸ்லாமை அறிந்து விலகியவனிடம் இஸ்லாமிய மதவாதிகள் பதில் சொல்லமுடியாத கேள்விகள் இருக்கின்றன. இறைவனையே அவன் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறான். அவனிடம் இவர்களின் மதம் தோற்று விட்டது. இவர்களின் நம்பிக்கை தோற்று விட்டது. எனவே இவர்கள் தோற்று விட்டார்கள். எனவே அந்த இறைமறுப்பாளனை வெறுக்கிறார்கள். சாதாரண நம்பிக்கையாளர்கள் அவனைச் சகித்துக் கொண்டு தங்களது நம்பிக்கைகளுடன் தொடர்கிறார்கள். ஆனால் மத அடிப்படைவாதிகள், மதவெறியர்கள் அவனைக் கொல்கிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்களால் கருத்தால் வெல்ல முடியாது. அந்தத் தோல்வியை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாது. அப்படிக் கொலை செய்து சமூகத்திடம் ஒரு அச்சம் உண்டாக்கினால்தான் மற்றவர்கள் அவ்வழியில் செல்லாமல் தடுக்க முடியும்.

இது போன்ற மதவெறிக் கொலைகளைத் தடுக்க ஜனநாயக நாடுகள்தான் முன்னுதாரணமாக இருக்க வேண்டும். இருப்பதிலேயே சிறுபான்மையினரான இறைமறுப்பாளர்கள் தங்கள் கருத்துக்காகவும், கொள்கைக்காகவும் தனிமனிதனாலோ மதவெறி இயக்கத்தினாலோ படுகொலை செய்யப்பட்டால் கொலைவெறி கொண்ட கொடுங்கோலர்களுக்கு அதிகபட்ச தண்டனையாக தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்படவேண்டும். 

Download As PDF

திராவிடர் விடுதலை கழகத்தில் செயல்பட்ட இறை மறுப்பாளர் ஃபரூக் கொலை செய்யப்பட்டுள்ளார். மதக் கலவரம் குண்டு வெடிப்புக்குப் பெயர் போன கோவை தற்போது மதவெறிக் கொலைக்கும் பெயர் வாங்கியுள்ளது. இதன் மூலம் இஸ்லாமை எதிர்த்து இறைமறுப்புப் பரப்புரை செய்பவர்களின் உயிருக்கு உத்தரவாதம் இல்லை என்பது தெளிவாகியுள்ளது அவரது இறைமறுப்புக் கொள்கையைக் கேட்டு வெறுப்புற்ற அவரது நண்பனும் இன்னும் சிலரும் சேர்ந்து இந்தக் கொலையைச் செய்துள்ளனர். பொய் சொல்லி ஃபரூக்கை வரவைத்து வெட்டியும் குத்தியும் கொலைவெறியாட்டம் போட்டுள்ளனர். பிறப்பால் இஸ்லாமியரான அவரைக் கொலை செய்தவர்கள் இஸ்லாமியர்களே. இதிலொருவன் மீது வழிப்பறிக் கொள்ளைக்கான வழக்கும் இருக்கிறதாம். இருந்தும் அவனை மதவிலக்கம் செய்யாமல்தான் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இறைமறுப்பு பேசினால் ஒருவனை உயிர்விலக்கம் செய்வதற்கு அந்த அயோக்கியனுக்கும் யோக்கியதை இருந்திருக்கிறது.  மார்ச் 15 வியாழன் அன்று தனது வாட்ஸப் குழுமமான கடவுள் இல்லை-இல் பதிவிட்டிருக்கிறார் ஃபரூக். தனது குழந்தையின் கையில் கடவுள் இல்லை என்று மூன்று முறை எழுதிய பதாகையை ஏந்திய புகைப்படத்தை பகிர்ந்துள்ளார். அதைக்கண்டு வெறியான மதவெறியர்கள் அதற்கு அடுத்த நாள் கொலையை நிகழ்த்தியுள்ளனர். இதே ஒரு குழந்தை குல்லா போட்டுக் கொண்டோ பர்தாவைப் போட்டுக் கொண்டோ புகைப்படம் போட்டால் ஒரு இறைமறுப்பாளன் போய் நம்பிக்கையாளனை வெட்டத் துணிவானா ? மதி கெட்ட மதவெறி ! மதவெறியில் பித்தேறி வெறிகொண்ட 5 இஸ்லாமிய மதவெறி அடிப்படைவாதிகளால் கொடூரமான முறையில் குத்தியும் வெட்டியும் கொல்லப்பட்டார் ஃபரூக்.                                               தனது குழந்தைகளுடன்  பிணமாக  ஃபரூக் பிணமாக வெட்டுக்காயமும் குத்துக்காயங்களுடனும் - அளவற்ற அருளாளனின் வழிபாட்டுக்காரர்களின் அன்பு                                            இவரது சாவை விடவும் அதிர்ச்சியளிக்கக்கூடிய இரண்டு விடயங்கள் 1. இவரை இவரது நண்பன் ஒருவனே தனது வாகனத்தில் எரிநெய் (பெட்ரோல்) தீர்ந்து விட்டதாகக்கூறி அழைத்திருக்கிறான். அதை நம்பிச் சென்றவரைத்தான் வெட்டிக் கொன்றுள்ளனர் அந்த மதவெறிக் கொலைகாரர்கள். (ஃபரூக்கின் தந்தை ஹமீது அளித்த பேட்டியில் கூறினார்) 2. துக்கம் விசாரிக்க வந்த இஸ்லாமியப் பெண்கள் ஃபரூக்கின் மனைவியிடம் கேட்ட கேள்வி. ஃபரூக் நபிகளையே எதிர்த்து வந்துள்ளார். இறைத்தூதர் பற்றி நூல் வெளியிடலாம் என்று இருந்தாராம். இஸ்லாமியராக இருந்து கொண்டு இதையெல்லாம் செய்யலாமா ?  (எழவு கேட்க வந்த வீட்டில் இவ்வளவு வக்கிரமாகப் பேச முடியுமா முடியும் மதவெறி தலைக்கேறி இருந்தால்.) ஃபரூக்கின் படுகொலையைக் கண்டித்து கேரள யுக்திவாதிகள் ஆர்ப்பாட்டம் முதலில் கொலை நடந்த செய்தி வெளியானதும் இதை முஸ்லிம்கள் செய்திருக்க மாட்டார்கள், RSS - காரர்களில் செயலாக இருக்கலாம் என்றே பெரும்பான்மையினர் கருதினர், குறிப்பாக திராவிடர் கழகத் தலைமை. ஆனால் கொலை நடந்த இடம் முஸ்லிம்கள் செறிவாக வாழும் பகுதி, மேலும் ஃபரூக்கிற்கு வேறு வகையில் எதிரிகள் இல்லை என்ற அனுமானத்தில் இது இஸ்லாமிய மதவெறியால் நிகழ்ந்திருக்கும் என்றும் பேசினர். பின்பு கொலை வழக்கில் இருவர் சரணடைந்த பின்னர்தான் இது அப்பட்டமான இஸ்லாமிய மதவெறியால் நிகழ்ந்த கொலை என்று உறுதியானது. இஸ்லாமோஃபோபியா வேறு இஸ்லாமிய மதவாதம் வேறு இஸ்லாமோஃபோபியா என்றால் என்ன ? இஸ்லாமியனை வெறுப்பது. அவன் இஸ்லாமியன் என்ற காரணத்திற்காக வெறுப்பது. அவன் மதவெறியன், மதத்திற்காக குண்டு வைப்பான், பயங்கரவாதம் செய்வான், மற்ற மதங்களை மதிக்க மாட்டான். தீவிரவாதம் என்றாலே அது முஸ்லிம்கள்தான். இதுமாதிரியான கருத்துக்களை ஒருவர் கொண்டிருந்தாலே அவர் இஸ்லாமோஃபோபியா கருத்துக்குப் பலியானவர் என்று பொருள். ஒரு சூழ்நிலையில் இஸ்லாமியன் செய்யும் செயலுக்கு அவர் மதத்தையோ சமூகம் மொத்தத்தையுமே குற்றம் சாட்டி விடும் மனப்பான்மையே இஸ்லாமோஃபோபியா. ஆனால் அதே செயலை மற்ற மதத்தவனோ, சமூகத்தவனோ செய்தால் அதை அவன் மதத்துடன் தொடர்புபடுத்தாமல் அவனைத் தனியான ஒரு குற்றவாளியாக சித்தரித்துக் கொள்வார்கள் இஸ்லாமோஃபோபியாவால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள். உலகம் முழுவதிலும் இந்த மனநோய் ஊடகங்களால் பரப்பப்பட்டது. இன்றும் வேறு வகையில் பரப்பப்படுகிறது. இந்தியாவில் இந்தியன் முஜாகிதீன் என்ற இல்லாத இயக்கம் தொடர்ந்து பத்து வருடங்களாக செய்திகளில் அடிபடுகிறது. அதை ஒட்டி முஸ்லிம்கள் மீது மறைமுகமான உளவியல் போர் நடைபெறுகிறது. இதுவே இஸ்லாமோஃபோபியா தீவிரவாதி என்றாலே முஸ்லிம் என்ற மனநிலைக்கு ஏறக்குறையமுஸ்லிம் அல்லாதவர்கள் அனைவருமே ஆட்பட்டுள்ளனர். இது முற்றிலும் தவறானது.   இஸ்லாமோஃபோபியா மனநிலையை எதிர்த்து, இஸ்லாமியருக்கு எதிரான ஃபாசிசத்தை, வெறுப்பு மனநிலையை எதிர்த்து ஜனநாயகத்தை நேசிப்பவர்கள் போராடுகிறார்கள் தங்களால் இயன்ற வழிகளில் இஸ்லாமியருக்கு ஆதரவளிக்கிறார்கள். ஏனென்றால் இந்தியாவில் இஸ்லாமியருக்கு எதிரான மனப்பான்மை அதிகமாக இருக்கிறது. இஸ்லாமியர்கள் இந்தியாவில் சிறுபான்மையாக இருக்கிறார்கள் இவர்கள் மீதான வன்மத்தை வளர்த்தே வெறுப்பை விதைத்தே ஒரு கட்சி இந்தியாவின் பெரும்பான்மையான மாநிலங்களிலும் நடுவணரசிலும் தனது வெற்றியைப் பெற்றிருக்கிறது. அந்தக் கட்சியின் கொள்கையே இஸ்லாமிய வெறுப்பாக இருக்கிறது. வழிபாட்டுத்தலங்கள் இடிப்பு, அபகரிப்பு, சிறு பெரும் கலவரங்கள், தனிநபர் படுகொலை தொடங்கி இனப்படுகொலை வரை இஸ்லாமிய சமூகம் சீரழவுக்கு ஆளாக்கியுள்ளது. சிறுபான்மை இஸ்லாமியர்களால்தான் பெரும்பான்மை இந்துக்களுக்குப் பிரச்சனை என்ற ரீதியில் அது மக்களை மதவெறியூட்டி வருகிறது. இந்த நிலையில்தான் அனைத்து ஜனநாயக சக்திகளின் முதன்மை எதிரியாக அந்தக் கட்சி இருக்கிறது. நம்மைப் போன்ற மக்களாட்சிக்கு ஆதரவானவர்கள், பிற்போக்கு மதவாத ஆட்சிக்கு எதிரானவர்கள் அனைவரும் இது போன்ற சிறுபான்மையினர் மீதான வெறுப்பை விதைக்கும் கருத்துக்களையும், அரசியலையும், ஊடகங்களையும் எதிர்க்கின்றனர். கண்டிக்கின்றனர். சிறுபான்மையினரை அரவணைக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை இஸ்லாமியர்களுக்கு ஜனநாயக முற்போக்குவாதிகளின் முழு ஆதரவு இருக்கிறது.  பொதுவாகவே ஜனநாயகவாதிகள் என்றாலே இறைமறுப்புச் சித்தாந்தவாதிகளே இருப்பர். தமிழ்நாட்டில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் இல்லாமல் மிகப்பெரும் இரு கட்சிகள், சிறு சிறு அமைப்புகள் யாவும் இறைமறுப்பு இயக்கத்தின்(திராவிடர் கழகம்) வழிவந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். இந்த ஜனநாயகவாதிகள் யாரும் இஸ்லாமியரின் மதவாதத்தை எதிர்ப்பவர்கள் இல்லை. ஒரு படி மேலே போய் இஸ்லாமியப் பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து சொல்கிறவர்களாகத்தான் இருக்கின்றனர். ஆனால் இந்து மதத்தின் பண்டிகைகளை ஏற்காமல் வாழ்த்து சொல்லாமல் எதிர்த்துப் பேசுகின்றவராக இருக்கின்றனர். இந்த வகையில் இந்த வகையிலும் பெரும்பான்மை சமூக்த்தின் வெறுப்புக்கும் ஆளாகி நிற்கின்றனர் தமிழ்நாட்டு முற்போக்குவாதிகள்.  இஸ்லாமியரைக் குறிப்பிடும்போதே இஸ்லாமியத் தோழர்கள் என்றுதான் குறிப்பிடுவார்கள். அதே நேரம் வேற்று சித்தாந்தத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் சக முற்போக்குவாதியக் கூட அப்படி விளிப்பதில் தயக்கம் காட்டுவார்கள். சில நேரம் சகோதரர்கள் என்றும் அழைப்பார்கள். அவ்வப்போது இவர்களின் பேசுவதும் முஸ்லிம்கள் கூடிய பொதுக்கூட்டத்தில்தான். பிரியாணி விருந்திலும் நோன்புக் கஞ்சி விருந்திலும் கலந்து கொண்டு பெரும்பான்மையினரின் கிண்டலுக்கும் எதிர்ப்புக்கும் ஆளாவார்கள்.  இப்படி இருக்கிறது முற்போக்குவாதிகள் முஸ்லிம்கள் இடையேயான உறவு. இந்த முற்போக்குவாதிகளில் அதிகமானோர் இஸ்லாமிய மதவாதத்தை விமர்சனம் செய்ததில்லை. காரணம் இஸ்லாமியர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அவர்களை விமர்சனம் செய்தால் எதிரிக்கு வேலை எளிதாகிவிடும். அதாவது இஸ்லாமிய மதவாத்தை விமர்சனம் செய்தால் அது இஸ்லாமோஃபோபியா ஆகிவிடும். எனவே பெரும்பான்மை இந்து மதவாதத்தை எதிர்ப்பதே ஜனநாயகத்தைக் காக்கும் வழி. இதுதான் தமிழ்நாட்டு முற்போக்குவாதிகளின் அடையாளம். இந்த அளவீடுகளின் அடிப்படையில்தான் பெரியாரிய இயக்கங்கள் இயங்குகின்றனர். இந்த வகை இயக்கமான திராவிட விடுதலை கழக்த்தைச் சேர்ந்தவர்தான் படுகொலை செய்யப்பட்ட ஃபரூக். இஸ்லாமிய ஆதரவாளர்களுக்கு இஸ்லாமிய மதவாதத்தின் நன்றி உணர்வு ! இந்த இஸ்லாமோஃபோபியாவை தனக்கு லாவகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டவர்கள் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள். இஸ்லாமிய மதவாதிகள். மதப்பரப்புரை செய்பவர்கள். இந்த அடிப்படைவாதம், மதவாதம், மத அடிப்படைவாதம், இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் போன்ற சொற்கள் வரும்போதெல்லாம் முஸ்லிம்கள் அதைக் குறிப்பிடுகிறவர்கள் சொல்லவரும் பொருளுக்கு மாற்றாக ஒரு பொருளைச் சொல்கின்றனர். மத அடிப்படை வாதம் என்றால் நாங்கள் இஸ்லாமின்படி நடக்கிறோம், இஸ்லாம் காட்டிய நேர் வழியில் செல்கிறோம், ஒரு முஸ்லிம் தவறு செய்தால் அது இஸ்லாமின் தவறாகாது, அது மாதிரி இஸ்லாம் சொல்லவில்லை இப்படித்தான் எங்களை நடக்கச் சொல்கிறது இஸ்லாம். நீங்கள் இஸ்லாமை அவதூறு செய்கிறீர்கள். ஒரு முஸ்லிம் தவறு செய்தால் அது இஸ்லாமாகாது, இந்தத் தவறு செய்தவர் இஸ்லாமை சரியாக விளங்க வில்லை. அந்தக் குற்றவாளி முஸ்லிம் பெயர்தாங்கி. இஸ்லாமியமதவாதமே இல்லை மார்க்கம்தான் உள்ளது... இப்படிச் சொல்கிறார்கள். இந்த பதில்கள் அனைத்தும் இஸ்லாமோஃபோபியா மனநோயாளிகளுக்கானவை. இஸ்லாமோஃபோபியாவை எதிர்ப்பவர்களிடம் இந்த பதில்கள் சொல்லத்தேவையில்லை ஏனென்றால் நீங்கள் சொல்கின்றவற்றை ஏற்கெனவே அறிந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மத அடிப்படைவாதம் என்று சொன்னால் எல்லா முஸ்லிம்களையும் குறிக்கிறதே என்று அங்கலாய்க்கிறார்கள். முற்போக்குவாதிகள் விமர்சனம் செய்யும் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் அல்லது மதவெறி என்ற கருத்தாக்கத்தை முஸ்லிம்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை. இஸ்லாமியர் சொல்லும் பதில் அவர்களுக்குப்புரியவில்லை. எனவேதான் இந்தத் தேவையில்லாத சச்சரவு. மத அடிப்படைவாதம் என்பதை இஸ்லாமிய மதவாதிகள் கற்பித்திருக்கும் பொருளில் எடுத்துக்கொள்வதால்தான் இந்த கருத்துவேறுபாடு வருகிறது. தலைவன் என்ற சொல் தற்போது என்ன பொருள் தருகிறது ? ஒரு இயக்கத்தின் தலைவர், மதத் தலைவர், கட்சியின் தலைவர், அணியின் தலைவர் என்றெல்லாம் இருக்கின்றது இல்லையா ? அதே தலைவன் என்ற பொருள் சங்க இலக்கியத்தில் என்ன பொருள் தருகிறது. கணவன் அல்லது காதலன் இல்லையா ? இது இரண்டையும் வெவ்வேறு இடங்களில் வேறு பொருளைத் தருகின்றதைப் போலத்தான் மத அடிப்படைவாதம் என்பதையும் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். மத அடிப்படைவாதி என்றால் மதத்தின் அடிப்படைகளைப் புரிந்து அதன்படி நடப்பவன் என்று முஸ்லிம்கள் சொல்கிறார்கள். ஆனால் என்னைப் போன்றவர்கள் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் ? மத உணர்வை முன்னிறுத்தி செயலாற்றுகிறவன். மதத்தை முன்னிறுத்தி செயல் புரிகின்றவர். மதத்தைச் சார்ந்த மக்கள், மதநலன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு அரசியல் செய்கிறவர் என்றே புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இந்து மதவாதிகள் பாபர் மசூதியை இடித்தனர் என்பதில் இந்து மதத்தில் பாபர் மசூதியை இடிக்கவேண்டும் என்று புனித வாசகத்தைப் புரிந்து கொண்டுதான் இடித்தார்கள் என்றாகுமா ? இந்து மதவெறியர்கள் குஜராத் படுகொலையை நடத்தினர் என்றால் இந்துக்கள் அனைவரும் மதவெறியர்கள் என்றாகுமா ? இந்துமத அடிப்படைவாதிகள் முஸ்லிம்களை வெறுத்து ஒதுக்குகின்றனர் என்றால் அது எல்லா இந்துக்களையும் குறிக்குமா ? இவையெல்லாம் கிடக்கின்றன விடுங்கள். இஸ்லாமியர்கள் பொதுக்கூட்டங்களில் இஸ்லாமியர் பேசும்போது என்னென்ன சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்து பயங்கரவாதிகள், காவி பயங்கரவாதிகள், இந்துத்துவவாதிகள் இன்னும் பிற இவையெல்லாம் எல்லா இந்துக்களையும் குறிக்கின்றனவா ? இல்லையென்றால் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம், மதவெறி என்பது எல்லா முஸ்லிம்களையும் குறிக்காது. பாபர் மசூதியை இடிக்க வேண்டும் என்று எந்த இந்து வேதத்திலும் சொல்லப்படவில்லை. குஜராத் இனப்படுகொலை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று எந்த புனித நூல்களிலும் இல்லை. மாட்டைக் கொன்றவனைக் கொல்ல வேண்டும் என்று எந்த நூலும் குறிப்பிட வில்லை. அதற்காக மேற்ச்சொன்ன நிகழ்வுகளெல்லாம் இந்து மதவெறி இல்லை, இந்து மதவெறியால் நிகழவில்லை. இந்து அடிப்படைவாதத்தால் நிகழவில்லை என்று சொன்னால் ஒத்துக் கொள்வார்களா இஸ்லாமியர்கள் ?. அதைச் செய்தவர்களெல்லாம் அவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் நாம் இந்துக்கள் என்ற உணர்விலிருந்துதானே செய்தார்கள். அப்படித்தானே ஃபரூக் ஒரு இறை மறுப்பாளன் நான் நம்பிக்கையாளன் என்ற நிலையிலிருந்துதானே கொலை செய்தார்கள். மத நூலில் குறிப்பிட்டிருந்தால்தான் அது மத அடிப்படை வாதம் என்று சொன்னால் நீங்கள் உலகின் குற்றத்தில் பாதிசெயல்கள் மாற்று மத "பெயர் தாங்கிகளால்" செய்யப்பட்டவை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி வரும் ப்ரோட்டோகால்ஸ் - என்ற யூத மேலாதிக்கத் திட்டத்தை அறிவிக்கும் நூல் நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்தது. அதை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்த்தவர் ஒரு முஸ்லிம் அவர் பெயர் ஆருர் சலீம். அந்நூலின் தலைப்பு "யூத பயங்கரவாதிகளின் இரகசிய அறிக்கை" இங்கே யூத பயங்கரவாதிகள் என்பது அனைத்து யூதர்களையும் குறிப்பதில்லை என்றும் அவரே அந்நூலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதிலிருந்து என்ன புரிகிறது.  மேலும் முஸ்லிம்கள் கூறுகின்ற இஸ்லாமியர்கள் மீதான வன்முறையைக் கண்டிக்கும்போது, ரோகிங்கியா முஸ்லிம்களை விரட்டும் பர்மாவின் பௌத்த வெறியர்கள் ஈழ முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் புத்த தேரவாதிகள் இந்திய முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் காவி பயங்கரவாதிகள் ஈராக்கைத்தாக்கும், ஆப்கானைத்தாக்கும் அமெரிக்க மேற்கத்திய பயங்கரவாதிகள் பாலஸ்தீனத்தைத் தாக்கும் யூதபயங்கரவாத இஸ்ரேல் வீகர் அல்லது உய்குர் முஸ்லிம்களைத் தாக்கும் ஹாங் சீனப்பேரினவாதம் இவையெல்லாம் அந்தக் குறிப்பிட்ட பிரிவினரைச் சார்ந்த எல்லா மக்களையும் குறிக்காதுதானே. அது போலத்தான் இந்த இஸ்லாமியமதவாதி, அடிப்படைவாதி போன்ற சொற்களும் கையாளப்படுகின்றன. அந்த வகையில் பார்த்தால் முற்றும் அறிந்த ஒரு மார்க்க அறிஞராகட்டும், புதிதாக இஸ்லாமைத் தழுவிய ஒருவராகட்டும் தான் ஒரு இஸ்லாமியன் என்ற "மத உணர்விலிருந்து" செய்யும் செயல் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதமே. இறைமறுப்பாளனான ஃபரூக்கைக் கொன்றதன் காரணம், கொலைகாரர்களின் தான் ஒரு இஸ்லாமியன் என்ற உணர்விலிருந்தே வந்தது. அதற்காக இஸ்லாம் கொல்லச் சொல்கிறது என்று பொருள் இல்லை. ஃபரூக் இஸ்லாமின் எதிரி நமது எதிரி, தனது நம்பிக்கைக்கு எதிரி என்றெல்லாம் எண்ணித்தான் அந்தக் கொலைகாரர்கள் அவரைக் கொன்றிருக்கிறார்கள்.  அதற்குக் காரணம் மதவெறிதான். அவர்கள் மதவெறியர்கள்தான். மதத்திற்காகச் செய்ததால் இது மத அடிப்படைவாதக் கொலைதான்.  மத அடிப்படைவாதம் தவறுதான். இதை வைத்து மொத்த முஸ்லிம் சமூகத்தையும் அவமதிப்பதும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல, இது மொத்த சமூகத்தைக் குறிக்கிறது என்று திசைதிருப்புவது ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல. சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஒரு தனி முஸ்லிம், தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காக செய்த தவறை வைத்து எல்லா இஸ்லாமியர்களைக் குறிக்கும்படி செயல்படுவது பேசுவது அரசியல் செய்வது இஸ்லாமோஃபோபியா மனநிலை என்றால், மதவெறியர்கள் மத அடிப்படையில் செய்த தவறை விமர்சனம் செய்யும்போது அது ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமியர்களையும் குறிக்கிறது என்று மொத்த முஸ்லிம்களையும் இழுத்து வருவது திசை திருப்புவது இஸ்லாமிய மதவாதம். எனவே வெறும் நம்பிக்கைக்காக இஸ்லாமியர்களாக வாழ்கிறவர்கள் நாங்களும் மத அடிப்படைவாதிகளே என்று நம்பவேண்டாம், நீங்களாக வந்து பெயரைக் கெடுத்துக்கொள்ளவேண்டாம். இதைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால் நட்டம் உங்களுக்குத்தான். இஸ்லாமிய மதவாதிகள் நாத்திகர்களை எப்படி ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் ? ஏனென்றால் இறைமறுப்பாளர்கள் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்து மதத்திலிருந்து வந்தவர்கள். இந்து மதத்தை மட்டும் எதிர்ப்பவர்கள். இஸ்லாமியர்களின் துணையாக இருப்பவர்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இஸ்லாமிய மதத்தை விமர்சனமே செய்ய மாட்டார்கள். இஸ்லாமிய மதவாதிகளின் கருத்துப்படி ஒரு மாற்று மத இறைமறுப்பாளன் என்பவன் இஸ்லாமிற்கு ஒரு படி முன்னோக்கி இருக்கிறான். அதாவது அவன் இஸ்லாத்தை நோக்கி இருக்கிறான். அவன் தன்னுடைய சொந்த மதத்தை தூக்கியெறிந்து விட்டான், அந்த மதம் சொல்லும் கடவுளை கருத்துக்களை உதறி விட்டான் என்றால் அவனை இஸ்லாமியனாக மாறும் வாய்ப்புள்ளது. எனவே பிறமத நாத்திகர்கள் மீது அவர்கள் அச்சமோ வெறுப்போ கொள்வதில்லை. பெரியார்தாசனைப் போல பல இறைமறுப்பாளர்களும் இஸ்லாமில் இணையலாம் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாம் மதத்திலிருந்து வெளியேறியவனை இஸ்லாமை விமர்சிப்பவனை அச்சத்துடனும் ஆத்திரத்துடனும் வெறுப்புடனுமே எதிர்கொள்கிறார்கள். ஏனென்றால் அவன் இஸ்லாமை அறிந்து விலகியவனிடம் இஸ்லாமிய மதவாதிகள் பதில் சொல்லமுடியாத கேள்விகள் இருக்கின்றன. இறைவனையே அவன் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறான். அவனிடம் இவர்களின் மதம் தோற்று விட்டது. இவர்களின் நம்பிக்கை தோற்று விட்டது. எனவே இவர்கள் தோற்று விட்டார்கள். எனவே அந்த இறைமறுப்பாளனை வெறுக்கிறார்கள். சாதாரண நம்பிக்கையாளர்கள் அவனைச் சகித்துக் கொண்டு தங்களது நம்பிக்கைகளுடன் தொடர்கிறார்கள். ஆனால் மத அடிப்படைவாதிகள், மதவெறியர்கள் அவனைக் கொல்கிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்களால் கருத்தால் வெல்ல முடியாது. அந்தத் தோல்வியை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாது. அப்படிக் கொலை செய்து சமூகத்திடம் ஒரு அச்சம் உண்டாக்கினால்தான் மற்றவர்கள் அவ்வழியில் செல்லாமல் தடுக்க முடியும். இது போன்ற மதவெறிக் கொலைகளைத் தடுக்க ஜனநாயக நாடுகள்தான் முன்னுதாரணமாக இருக்க வேண்டும். இருப்பதிலேயே சிறுபான்மையினரான இறைமறுப்பாளர்கள் தங்கள் கருத்துக்காகவும், கொள்கைக்காகவும் தனிமனிதனாலோ மதவெறி இயக்கத்தினாலோ படுகொலை செய்யப்பட்டால் கொலைவெறி கொண்ட கொடுங்கோலர்களுக்கு அதிகபட்ச தண்டனையாக தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்படவேண்டும்.

"ஜி" போடுது கொங்குநாடு

தலைப்பைப் படித்து பெரிதாக யாரும் குழப்பிக் கொள்ளத் தேவையில்லை. ஓ போடுவது ஜே போடுவது ஜால்ரா போடுவது, ஆமாஞ் சாமி போடுவது, சோப்புப் போடுவது, கடலை போடுவது, அறுவை போடுது, ரம்பம் போடுவது, மொக்கை போடுவது, சீன்(scene) போடுவது என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டிருப்போம் இல்லையா. அது போலவே டீ போட்டுப் பேசுவது, டா போட்டுப் பேசுவது, சார்(sir) போட்டுப் பேசுவது என்பனவும் நமக்குத் தெரியும். தற்காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் பலர் ஒன்றைப் போட்டுப் பேசுகின்றனர். அது என்னவென்பதைத்தான் தலைப்பாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

கொங்கு நாடு கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். கோவை, திருப்பூர், கரூர், ஈரோடு, போன்ற சில மாவட்டங்களை சேர்த்து கொங்கு நாடு என்று குறிப்பிடுவார்கள். அந்தப் பகுதிகளில் வழங்கும் தமிழ் வட்டார வழக்கும் கொங்கு தமிழ் என்றே வழங்கப்படுகிறது. "ஏனுங்" "சரிங்" "வாங்" "போங்" "ஙோவ்" அந்த க என்ற எழுத்தைச் சொல்கிறார்களா இல்லையா என்ற குழப்பம் வருகிற மாதிரி உச்சரிப்பார்கள். அதுவே கொங்கு தமிழின் அழகு எனலாம். இதை கிண்டல் செய்கிறேன் பேர்வழி என்று பண்பலை வானொலி நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்குகிறவர்கள், சில திரைப்படங்கள் ஏனுங்கோ வாங்கோ போங்கோ என்று ஏற்றிச் சொல்லி அப்படிப் பேசுவதுதான் கோயமுத்தூர் தமிழ் என்று உயிரை வாங்கோ வாங்கென்று வாங்குவார்கள்.

என்னுடையது உன்னுடையது, என்பதை என்றது, உன்றது என்றும் சொல்வர். "என்றா கண்ணு சொல்லிப்போட்ட நீயி" என்ற குடும்பம், உன்ற புருசன் என்றெல்லாம் கே.எஸ். ரவிக்குமார் படங்களில் வரும் பெரிய மனுசன்மார்களின் வசனத்தையும் கேட்டிருக்கிறோம். என் + தன் = எந்தன் உன் + தன் = உந்தன் என்றுதான் கவிஞர்கள் பலரும் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் என்+தன் என்பது என்றன் உன்+தன் என்பது உன்றன் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டுமாம்.  (நன்றி - கவிஞர் மகுடேஸ்வரன்) சரி அது கிடக்கட்டும். எல்லாரும் ஒரு விடயம் சொல்வார்கள். கோயமுத்தூர்காரர்கள் மரியாதை உள்ளவர்கள். கோயமுத்தூர் மரியாதைக்குப் பெயர் பெற்ற ஊர் என்றெல்லாம் கூறுவார். மற்ற ஊர்க்காரர்கள் எல்லாம் மரியாதை தெரியாதவர்களா என்ன ? அவர்கள் மொழி நடை, வட்டார வழக்கு அடுத்தவர்களுக்கு மரியாதை தருவதாகத் தெரிகிறது. அவ்வளவே கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறது என்பது தாண்டி கோவை மரியாதை தரும் ஊர் என்பதெல்லாம் "தமிழ் உலகின் மொழி", "கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே முன்தோன்றிய" போன்ற பழமொழிகளைப் போன்றே வெறும் கேட்பதற்கினிய வதந்தி தான் .

கோவையைத் தாண்டி சற்று ஊர்களுக்குச் சென்று பார்த்தான் தெரியும். பேரன் வயது மேல்ஜாதிச் சிறுவனை தாத்தா வயது கீழ்ஜாதிக்காரர் வாங்க போங்கவென்றுதான் அழைக்க வேண்டும். பேரன் வயது மேல்ஜாதிச் சிறுவன் அப்பா வயது கீழ் ஜாதிக்காரரை பெயர் சொல்லியும், சமயத்தில் வாடா போடாவென்றும் அழைக்கும் அளவுக்கு மரியாதை உள்ள ஊர். அந்தப் பெருமையைச் சொல்லி சிலிர்ப்பவர்கள் இதையும் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா ? நமக்கு நடப்பை விட கனவுலகில் இருக்கும் மணித்திருநாடுதானே வேண்டும் போலிப்பெருமை கொள்ள ? ஆனால் கொங்கு நாடு என்பது உண்மையில் மணித்திருநாடாக (utopia)  இல்லாமல் (ஜாதிப்) பிணிமிகு நாடாக (dystopia) அன்றோ இருக்கிறது.

தலைப்புக்கு வருகிறேன். நாம் எல்லோரும் மரியாதையா ஒருவரை விழிப்பதென்றால் எப்படி விளிப்போம். வாங்க போங்க என்றும் நபரின் பெயர் சொல்லியும் அல்லவா ? தற்போது கோவையில் பலரும் பெயருக்குப் பின்னால் ஜி போட்டுத்தான் அழைக்கிறார்கள். 20 வயது கூட நிரம்பாதவர்கள் கூட இப்படிப் பேசிப் பழகியிருக்கின்றனர். என்னய்யா இது ஒரு வசதிக்காக மரியாதைக்காகவும் "ஜி" போட்டுப் பேசுவது தவறா என்று சிலர் எண்ணக் கூடும். நாம் எல்லோரையும் சார் போட்டு அழைக்கிறோமே அதுவே என்ன ஒரு இழிவு தெரியுமா நான் மேற்சொன்ன ஜாதி இழிவைப் போலத்தான். ஆங்கிலேயர் நம்மை ஆண்ட போது அவர்களை அண்டிப் பிழைத்தவர்கள் எல்லாம் இந்த "சார்" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தித்தான் அவர்களிடம் இளித்து நின்றனர். ஆங்கிலேயர் போன பின்னரும் இந்த "சார்" நம்மை விடவில்லை. நமது எஜமானர்களை அழைக்கப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். சார் என்றால் என்ன "Slave I Remain" என்று பொருளாம். ("Servant I Remain"  என்றும் பொருள்)

அவ்வப்போது என்னுடைய உறவினர் ஒருவர் மற்றவர்களை பேச்சினைடையே இப்படி அழைப்பார். அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கும் நபரின் பெயர் மணி என்றால் " மணி "ங்க" இங்க பாருங்க. அதெல்லாம் சரிதாங்க" இது எனக்கு ரொம்பவும் விநோதமாகத் தெரிந்தது. இது மாதிரி வேறு யாரும் அழைத்ததாகத் தெரியவில்லை.

தேவையில்லாத இடங்களில் கூட, வேண்டுமென்றே ஜி ஜீ என்று பெயருக்கு முன்னரும் பின்னரும் சேர்த்துப் பேசத் துணிகின்றனர்.  திரைப்பட விழாக்களில் நடிகர்கள் மாற்றி மாற்றி அந்த சார் இந்த சார் என்று அறுத்தெடுக்கிறார்கள். அது போலவே இப்போது ஜி போட்டு விளிப்பது மிகவும் சர்வசாதரணமாகி வருகிறது.

இல்லீங்ஜி
ஆமாஞ்ஜி
ஜி என்ன இது
சரிங் ஜீ
வரட்டுமா ஜி
பாய்ஜி

ஆரம்பிக்கும்போதும் "ஜி"ல ஆரம்பித்து முடிக்கும்போதும் "ஜி" யிலேயே முடிக்கிறார்கள். ஒருவரை பெயர் சொல்லிக் கூட அழைப்பதில்லை, ஜீ மட்டுமே போதுமாயிருக்கிறது. பத்துப் பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பெல்லாம் நம்மை விட மூத்த பெண்களை நாம் என்னவென்று அழைப்போம். அக்கா என்றுதானே ? ஆனால் தற்போது பாருங்கள் எல்லாரும் 30 வயது நடிகைகள், கொஞ்சம் மூத்த பெண்கள், திருமணமான பெண்களைக் கூட "ஆன்ட்டி" என்றே அழைக்கின்றனர். ஆன்ட்டி என்பது பெண்களை வயதானவர்கள் என்று சொல்லாமல் சொல்லும் கேலிக்குரிய பெயராகிவிட்டது.

முஸ்லிம்களைக் குறிப்பிடும்போது பாய் என்கிறோமே ஏன் ? ஹிந்தியில் பய்யா என்றால் அண்ணா என்று பொருள். முஸ்லிம் என்றாலே உருதுவில் பாய் என்றழைத்து அதுவே அவர்களின் அடையாளமுமாகிவிட்டது. தமிழ் முஸ்லிம்களைக் கூட பாய் என்றே அழைக்கிறோம். முஸ்லிம்களே கூட அவர்களிடையே பாய் என்று அழைத்துக் கொள்வதுமுண்டு. இதே போல் இந்த ஜீ என்பதும் வளர்ந்து வருகிறது. முதலில் வட இந்தியர்கள் மட்டும் பயன்படுத்தியது போய், வட இந்தியர்களிடம் பேசும்போது மட்டும் நாம் பயன்படுத்திய ஜி, தற்போது தமிழர்களிடையேயும் பரவிவருகிறது. நானும் கூட இப்படிப் பேச வேண்டி இருக்கிறது சமயத்தில். இணையத்தமிழர்களும் கூட ஜி போட்டு எழுதுகின்றனர்.

இதன் முக்கியக் குற்றவாளிகளாக இந்துத்துவா இயக்கத்தையே நான் குற்றம் சாட்டுகிறேன். ஏனென்றால் இவர்கள்தான் மொழிவாரி மாநிலம் என்பதையே ஏற்காதவர்கள். நம் பிரதமர் உட்பட. இந்தி, செங்கிருதம் போன்ற மொழிகளைக் கற்பிப்பது கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும் என்பவர்கள். மாநாடுகள், பாராட்டு அறிக்கைகள், போராட்ட முழக்கங்கள் உட்பட அனைத்திலும் கூட ஜீ என்ற எழுத்தைப் போட்டுத்தான் சுவரொட்டிகள் அச்சடித்து ஒட்டுகின்றனர். சுவரெழுத்துக்களிலும் கூட ஜி என்பது சேர்ந்து விட்டது. ஏன் இவர்கள் அறிவிப்பு முழுவதையும் ஹிந்தியிலேயே எழுதியிருக்கலாமே. அவற்றையெல்லாம் படிக்கும் கொடுமை மற்றவர்களுக்கிருக்காதல்லவா ? இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்று எழுதுவார்கள் எப்போதாம் ? சித்திரை ஒன்றாம் நாளுக்கு. அதிலும் அந்த ஓம் என்ற (வடமொழிக்)குறியீட்டை பெரியதாக தமிழெழுத்துக்களினிடையே திணித்து தமிழ் வாக்கியத்தைப் பிளந்து வைப்பார்கள். (இவர்களைக் கண்டால்தான் எனக்கு இப்படியெல்லாம் தோன்றுகிறது)

தமிழெழுத்தைப் பயன்படுத்தி ஹிந்தியை வளர்க்கும் இவர்களை போலத்தான் இந்தியா முழுதும் ஹிந்தி பேசாத மாநிலங்களிலும் ஆங்கில எழுத்துக்களின் மூலம் ஹிந்தியத் திணித்து வருகின்றனர். நிகாலோ, சலோ, பச்சோ என்றெல்லாம் ஹிந்திச் சொற்களை ஆங்கிலத்தின் மூலம் எழுதுகின்றனர். விற்பனை பொருட்களின்  பெயர்கள், திட்டங்களின் பெயர்கள்தான் ஹிந்தித் திணிப்பின் வாகனம். இதில் அரசு அல்லாத தனியார் நிறுவனங்களும் அடக்கம்.

இவர்களைப் போலவே இன்னொரு தேசியக் கட்சியான காங்கிரஸ் காரர்கள், இவ்வாறு ஜி சேர்த்து எழுதுவதில்லை. அன்னை சோனியா, அன்னை இந்திரா, தலைவி சோனியா அவர்கள்,  தலைவர் ராகுல், அமரர் ராஜீவ் என்றுதான் எழுதியும் பயன்படுத்தியும், பேசியும் வருகின்றனர். தமிழகத்திலுள்ள திராவிடக் கட்சிகள், ஜாதிக் கட்சிகள் கூட தமிழில்தான் பெயரையும் தலைவர் பெயருக்குப் பின்னர் அவர்கள் என்பதையும் எழுதி வருகின்றனர். கலைஞர் அவர்கள், மாண்புமிகு புரட்சித் தலைவி அம்மா அவர்கள் இப்படியெல்லாம் பார்த்திருப்போம்.  என்ன எரிச்சலென்றால் பெயருக்கு முன்னர் அடைமொழி எரிமலை, தானைத் தலைவர், இனமானக்காவலர் வைத்து சிரிப்பு மூட்டுவார்கள். பொதுவுடமைக்காரர்களோ தோழர் என்று சொல்லிக் கொள்வர்.

பாரதிய ஜனதாவின் ஆதரவாளர்கள்தான் மோடிஜீ மோடிஜீ என்று பேசியும் எழுதியும் வந்தனர். இது அப்படியே மற்ற தமிழகத் தலைகளையும் குறிப்பிடத் தொடங்கிவிட்டனர். ராமகோபாலன்ஜீ, அர்ஜூன் சம்பத் ஜீ, முருகானந்தம் ஜீ என்று மாறுகிறது. இன்னொரு எரிச்சல் என்னவென்றால் தமிழகம் சாராத தலைவர்களனைவருக்கும் ஜாதிப்பெயரையே தங்களது இரண்டாவது பெயராக வைத்துள்ளனர். பெரும்பான்மையாக இவர்களைக் குறிப்பிட இந்த ஜாதிப்பெயரே பயன்படுத்தப்படுகிறது. மோடி, நாயுடு, ரெட்டி,  பிரகாஷ் காரத், மம்தா பானர்ஜி, பாண்டே, பென், மேனன், நாயர், சாட்டர்ஜி, இப்படியெல்லாம் இருக்கின்ற பெயர்களையே அவர்களைக் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த ஜாதிப்பெயரின் பின்னால்தான் ஜீ போடுகிறார்கள். ஆந்திராவில் பெரியாரை ராமசாமி நாயக்கர் என்றுதான் அறிந்து வைத்துள்ளனர்.

தமிழ்நாட்டில் ஜாதிப்பெயரை சேர்த்துக்கொள்வது மட்டும்தான் இல்லை. மற்றபடிக்கு ஜாதி உணர்வெல்லாம் ஆகாவென்றுதான் இருக்கிறது. ஜாதிப்பெயர் பின்னால் இருக்கும் மற்ற மாநிலத்தில் ஜாதி உணர்வே இல்லாமல் இருப்பவர்களும் உள்ளனர். இருப்பினும் மற்ற மாநிலத்தவரைப் போல் ஜாதிப்பெயரை சேர்க்காமல் இருப்பதை நாம் பெருமையாகவே கருத வேண்டும். ஆனால் கெடுவாய்ப்பாக இப்போது தமிழ்நாட்டிலும் ஜாதிப்பெயரைப் பின்னால் சேர்த்துக் கொள்வதை ஃபேஸ்புக்கில் தொடங்கியுள்ளனர். ஜாதியை இனமென்றும் சொல்லிக் கொள்வதால் அதன் பெயரில் அழைத்துக் கொள்வதையே விரும்புகிறார்கள் சிலர். நாளை இவர்கள் பெரிய தலைவர்களாக வளரும் போது இவர்களைப் பார்த்து எல்லா ஜாதிக்காரர்களும் தங்களது பெயரைப் பின்னால் இணைத்துக் கொள்வர். அப்போது இந்த "ஜீ"யும் சேர்ந்து கொள்ளும். அன்றைய நாளினைக் கற்பனை செய்து கொண்டால் இப்படி இருக்கும். "முத்தரையர் ஜி யின் கருத்துக்கு கவுண்டர் "ஜி" அவர்கள் கண்டனம்",  "நாளை தேவர்ஜி பேசுகிறார்" "மதிப்புக்குரிய செட்டியார்ஜி இறந்தார்", "ஐயர் ஜி அவர்களுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது" அறிவிக்கப்பட்டது" "மள்ளர்ஜி நாளை மதுரை வருகிறார்", "கள்ளர்ஜி அவர்கள் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்" "நாடார்ஜீ மாலை அணிவித்து வரவேற்றார்". 

இதையெல்லாம் கேட்க உங்களுக்கு ஆவலாக இருக்கிறதா ? "நமஸ்காரம்" என்பதே தமிழ்நாட்டில் பரவலாக இருந்தது. அதைத் தமிழில் வணக்கம் என்று மாறுவதற்கு தெருவில் நின்று போவோர் வருவோரிடமெல்லாம் வணக்கம் சொல்லி அதை மாற்றியிருக்கிறார்கள் நமது (திராவிட இயக்கத்தவர்)முன்னோர்கள். இதெல்லாம் இனி நிலைக்குமா ? ஏனென்றால் உலகத்திலேயே பேபி ஷாலினி என்று குழந்தைக்குப் பெயர் வைத்தது தமிழனன்றி வேறு யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

Download As PDF

தலைப்பைப் படித்து பெரிதாக யாரும் குழப்பிக் கொள்ளத் தேவையில்லை. ஓ போடுவது ஜே போடுவது ஜால்ரா போடுவது, ஆமாஞ் சாமி போடுவது, சோப்புப் போடுவது, கடலை போடுவது, அறுவை போடுது, ரம்பம் போடுவது, மொக்கை போடுவது, சீன்(scene) போடுவது என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டிருப்போம் இல்லையா. அது போலவே டீ போட்டுப் பேசுவது, டா போட்டுப் பேசுவது, சார்(sir) போட்டுப் பேசுவது என்பனவும் நமக்குத் தெரியும். தற்காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் பலர் ஒன்றைப் போட்டுப் பேசுகின்றனர். அது என்னவென்பதைத்தான் தலைப்பாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். கொங்கு நாடு கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். கோவை, திருப்பூர், கரூர், ஈரோடு, போன்ற சில மாவட்டங்களை சேர்த்து கொங்கு நாடு என்று குறிப்பிடுவார்கள். அந்தப் பகுதிகளில் வழங்கும் தமிழ் வட்டார வழக்கும் கொங்கு தமிழ் என்றே வழங்கப்படுகிறது. "ஏனுங்" "சரிங்" "வாங்" "போங்" "ஙோவ்" அந்த க என்ற எழுத்தைச் சொல்கிறார்களா இல்லையா என்ற குழப்பம் வருகிற மாதிரி உச்சரிப்பார்கள். அதுவே கொங்கு தமிழின் அழகு எனலாம். இதை கிண்டல் செய்கிறேன் பேர்வழி என்று பண்பலை வானொலி நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்குகிறவர்கள், சில திரைப்படங்கள் ஏனுங்கோ வாங்கோ போங்கோ என்று ஏற்றிச் சொல்லி அப்படிப் பேசுவதுதான் கோயமுத்தூர் தமிழ் என்று உயிரை வாங்கோ வாங்கென்று வாங்குவார்கள். என்னுடையது உன்னுடையது, என்பதை என்றது, உன்றது என்றும் சொல்வர். "என்றா கண்ணு சொல்லிப்போட்ட நீயி" என்ற குடும்பம், உன்ற புருசன் என்றெல்லாம் கே.எஸ். ரவிக்குமார் படங்களில் வரும் பெரிய மனுசன்மார்களின் வசனத்தையும் கேட்டிருக்கிறோம். என் + தன் = எந்தன் உன் + தன் = உந்தன் என்றுதான் கவிஞர்கள் பலரும் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் என்+தன் என்பது என்றன் உன்+தன் என்பது உன்றன் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டுமாம்.  (நன்றி - கவிஞர் மகுடேஸ்வரன்) சரி அது கிடக்கட்டும். எல்லாரும் ஒரு விடயம் சொல்வார்கள். கோயமுத்தூர்காரர்கள் மரியாதை உள்ளவர்கள். கோயமுத்தூர் மரியாதைக்குப் பெயர் பெற்ற ஊர் என்றெல்லாம் கூறுவார். மற்ற ஊர்க்காரர்கள் எல்லாம் மரியாதை தெரியாதவர்களா என்ன ? அவர்கள் மொழி நடை, வட்டார வழக்கு அடுத்தவர்களுக்கு மரியாதை தருவதாகத் தெரிகிறது. அவ்வளவே கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறது என்பது தாண்டி கோவை மரியாதை தரும் ஊர் என்பதெல்லாம் "தமிழ் உலகின் மொழி", "கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே முன்தோன்றிய" போன்ற பழமொழிகளைப் போன்றே வெறும் கேட்பதற்கினிய வதந்தி தான் . கோவையைத் தாண்டி சற்று ஊர்களுக்குச் சென்று பார்த்தான் தெரியும். பேரன் வயது மேல்ஜாதிச் சிறுவனை தாத்தா வயது கீழ்ஜாதிக்காரர் வாங்க போங்கவென்றுதான் அழைக்க வேண்டும். பேரன் வயது மேல்ஜாதிச் சிறுவன் அப்பா வயது கீழ் ஜாதிக்காரரை பெயர் சொல்லியும், சமயத்தில் வாடா போடாவென்றும் அழைக்கும் அளவுக்கு மரியாதை உள்ள ஊர். அந்தப் பெருமையைச் சொல்லி சிலிர்ப்பவர்கள் இதையும் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா ? நமக்கு நடப்பை விட கனவுலகில் இருக்கும் மணித்திருநாடுதானே வேண்டும் போலிப்பெருமை கொள்ள ? ஆனால் கொங்கு நாடு என்பது உண்மையில் மணித்திருநாடாக (utopia)  இல்லாமல் (ஜாதிப்) பிணிமிகு நாடாக (dystopia) அன்றோ இருக்கிறது. தலைப்புக்கு வருகிறேன். நாம் எல்லோரும் மரியாதையா ஒருவரை விழிப்பதென்றால் எப்படி விளிப்போம். வாங்க போங்க என்றும் நபரின் பெயர் சொல்லியும் அல்லவா ? தற்போது கோவையில் பலரும் பெயருக்குப் பின்னால் ஜி போட்டுத்தான் அழைக்கிறார்கள். 20 வயது கூட நிரம்பாதவர்கள் கூட இப்படிப் பேசிப் பழகியிருக்கின்றனர். என்னய்யா இது ஒரு வசதிக்காக மரியாதைக்காகவும் "ஜி" போட்டுப் பேசுவது தவறா என்று சிலர் எண்ணக் கூடும். நாம் எல்லோரையும் சார் போட்டு அழைக்கிறோமே அதுவே என்ன ஒரு இழிவு தெரியுமா நான் மேற்சொன்ன ஜாதி இழிவைப் போலத்தான். ஆங்கிலேயர் நம்மை ஆண்ட போது அவர்களை அண்டிப் பிழைத்தவர்கள் எல்லாம் இந்த "சார்" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தித்தான் அவர்களிடம் இளித்து நின்றனர். ஆங்கிலேயர் போன பின்னரும் இந்த "சார்" நம்மை விடவில்லை. நமது எஜமானர்களை அழைக்கப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். சார் என்றால் என்ன "Slave I Remain" என்று பொருளாம். ("Servant I Remain"  என்றும் பொருள்) அவ்வப்போது என்னுடைய உறவினர் ஒருவர் மற்றவர்களை பேச்சினைடையே இப்படி அழைப்பார். அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கும் நபரின் பெயர் மணி என்றால் " மணி "ங்க" இங்க பாருங்க. அதெல்லாம் சரிதாங்க" இது எனக்கு ரொம்பவும் விநோதமாகத் தெரிந்தது. இது மாதிரி வேறு யாரும் அழைத்ததாகத் தெரியவில்லை. தேவையில்லாத இடங்களில் கூட, வேண்டுமென்றே ஜி ஜீ என்று பெயருக்கு முன்னரும் பின்னரும் சேர்த்துப் பேசத் துணிகின்றனர்.  திரைப்பட விழாக்களில் நடிகர்கள் மாற்றி மாற்றி அந்த சார் இந்த சார் என்று அறுத்தெடுக்கிறார்கள். அது போலவே இப்போது ஜி போட்டு விளிப்பது மிகவும் சர்வசாதரணமாகி வருகிறது. இல்லீங்ஜி ஆமாஞ்ஜி ஜி என்ன இது சரிங் ஜீ வரட்டுமா ஜி பாய்ஜி ஆரம்பிக்கும்போதும் "ஜி"ல ஆரம்பித்து முடிக்கும்போதும் "ஜி" யிலேயே முடிக்கிறார்கள். ஒருவரை பெயர் சொல்லிக் கூட அழைப்பதில்லை, ஜீ மட்டுமே போதுமாயிருக்கிறது. பத்துப் பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பெல்லாம் நம்மை விட மூத்த பெண்களை நாம் என்னவென்று அழைப்போம். அக்கா என்றுதானே ? ஆனால் தற்போது பாருங்கள் எல்லாரும் 30 வயது நடிகைகள், கொஞ்சம் மூத்த பெண்கள், திருமணமான பெண்களைக் கூட "ஆன்ட்டி" என்றே அழைக்கின்றனர். ஆன்ட்டி என்பது பெண்களை வயதானவர்கள் என்று சொல்லாமல் சொல்லும் கேலிக்குரிய பெயராகிவிட்டது. முஸ்லிம்களைக் குறிப்பிடும்போது பாய் என்கிறோமே ஏன் ? ஹிந்தியில் பய்யா என்றால் அண்ணா என்று பொருள். முஸ்லிம் என்றாலே உருதுவில் பாய் என்றழைத்து அதுவே அவர்களின் அடையாளமுமாகிவிட்டது. தமிழ் முஸ்லிம்களைக் கூட பாய் என்றே அழைக்கிறோம். முஸ்லிம்களே கூட அவர்களிடையே பாய் என்று அழைத்துக் கொள்வதுமுண்டு. இதே போல் இந்த ஜீ என்பதும் வளர்ந்து வருகிறது. முதலில் வட இந்தியர்கள் மட்டும் பயன்படுத்தியது போய், வட இந்தியர்களிடம் பேசும்போது மட்டும் நாம் பயன்படுத்திய ஜி, தற்போது தமிழர்களிடையேயும் பரவிவருகிறது. நானும் கூட இப்படிப் பேச வேண்டி இருக்கிறது சமயத்தில். இணையத்தமிழர்களும் கூட ஜி போட்டு எழுதுகின்றனர். இதன் முக்கியக் குற்றவாளிகளாக இந்துத்துவா இயக்கத்தையே நான் குற்றம் சாட்டுகிறேன். ஏனென்றால் இவர்கள்தான் மொழிவாரி மாநிலம் என்பதையே ஏற்காதவர்கள். நம் பிரதமர் உட்பட. இந்தி, செங்கிருதம் போன்ற மொழிகளைக் கற்பிப்பது கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும் என்பவர்கள். மாநாடுகள், பாராட்டு அறிக்கைகள், போராட்ட முழக்கங்கள் உட்பட அனைத்திலும் கூட ஜீ என்ற எழுத்தைப் போட்டுத்தான் சுவரொட்டிகள் அச்சடித்து ஒட்டுகின்றனர். சுவரெழுத்துக்களிலும் கூட ஜி என்பது சேர்ந்து விட்டது. ஏன் இவர்கள் அறிவிப்பு முழுவதையும் ஹிந்தியிலேயே எழுதியிருக்கலாமே. அவற்றையெல்லாம் படிக்கும் கொடுமை மற்றவர்களுக்கிருக்காதல்லவா ? இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்று எழுதுவார்கள் எப்போதாம் ? சித்திரை ஒன்றாம் நாளுக்கு. அதிலும் அந்த ஓம் என்ற (வடமொழிக்)குறியீட்டை பெரியதாக தமிழெழுத்துக்களினிடையே திணித்து தமிழ் வாக்கியத்தைப் பிளந்து வைப்பார்கள். (இவர்களைக் கண்டால்தான் எனக்கு இப்படியெல்லாம் தோன்றுகிறது) தமிழெழுத்தைப் பயன்படுத்தி ஹிந்தியை வளர்க்கும் இவர்களை போலத்தான் இந்தியா முழுதும் ஹிந்தி பேசாத மாநிலங்களிலும் ஆங்கில எழுத்துக்களின் மூலம் ஹிந்தியத் திணித்து வருகின்றனர். நிகாலோ, சலோ, பச்சோ என்றெல்லாம் ஹிந்திச் சொற்களை ஆங்கிலத்தின் மூலம் எழுதுகின்றனர். விற்பனை பொருட்களின்  பெயர்கள், திட்டங்களின் பெயர்கள்தான் ஹிந்தித் திணிப்பின் வாகனம். இதில் அரசு அல்லாத தனியார் நிறுவனங்களும் அடக்கம். இவர்களைப் போலவே இன்னொரு தேசியக் கட்சியான காங்கிரஸ் காரர்கள், இவ்வாறு ஜி சேர்த்து எழுதுவதில்லை. அன்னை சோனியா, அன்னை இந்திரா, தலைவி சோனியா அவர்கள்,  தலைவர் ராகுல், அமரர் ராஜீவ் என்றுதான் எழுதியும் பயன்படுத்தியும், பேசியும் வருகின்றனர். தமிழகத்திலுள்ள திராவிடக் கட்சிகள், ஜாதிக் கட்சிகள் கூட தமிழில்தான் பெயரையும் தலைவர் பெயருக்குப் பின்னர் அவர்கள் என்பதையும் எழுதி வருகின்றனர். கலைஞர் அவர்கள், மாண்புமிகு புரட்சித் தலைவி அம்மா அவர்கள் இப்படியெல்லாம் பார்த்திருப்போம்.  என்ன எரிச்சலென்றால் பெயருக்கு முன்னர் அடைமொழி எரிமலை, தானைத் தலைவர், இனமானக்காவலர் வைத்து சிரிப்பு மூட்டுவார்கள். பொதுவுடமைக்காரர்களோ தோழர் என்று சொல்லிக் கொள்வர். பாரதிய ஜனதாவின் ஆதரவாளர்கள்தான் மோடிஜீ மோடிஜீ என்று பேசியும் எழுதியும் வந்தனர். இது அப்படியே மற்ற தமிழகத் தலைகளையும் குறிப்பிடத் தொடங்கிவிட்டனர். ராமகோபாலன்ஜீ, அர்ஜூன் சம்பத் ஜீ, முருகானந்தம் ஜீ என்று மாறுகிறது. இன்னொரு எரிச்சல் என்னவென்றால் தமிழகம் சாராத தலைவர்களனைவருக்கும் ஜாதிப்பெயரையே தங்களது இரண்டாவது பெயராக வைத்துள்ளனர். பெரும்பான்மையாக இவர்களைக் குறிப்பிட இந்த ஜாதிப்பெயரே பயன்படுத்தப்படுகிறது. மோடி, நாயுடு, ரெட்டி,  பிரகாஷ் காரத், மம்தா பானர்ஜி, பாண்டே, பென், மேனன், நாயர், சாட்டர்ஜி, இப்படியெல்லாம் இருக்கின்ற பெயர்களையே அவர்களைக் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த ஜாதிப்பெயரின் பின்னால்தான் ஜீ போடுகிறார்கள். ஆந்திராவில் பெரியாரை ராமசாமி நாயக்கர் என்றுதான் அறிந்து வைத்துள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் ஜாதிப்பெயரை சேர்த்துக்கொள்வது மட்டும்தான் இல்லை. மற்றபடிக்கு ஜாதி உணர்வெல்லாம் ஆகாவென்றுதான் இருக்கிறது. ஜாதிப்பெயர் பின்னால் இருக்கும் மற்ற மாநிலத்தில் ஜாதி உணர்வே இல்லாமல் இருப்பவர்களும் உள்ளனர். இருப்பினும் மற்ற மாநிலத்தவரைப் போல் ஜாதிப்பெயரை சேர்க்காமல் இருப்பதை நாம் பெருமையாகவே கருத வேண்டும். ஆனால் கெடுவாய்ப்பாக இப்போது தமிழ்நாட்டிலும் ஜாதிப்பெயரைப் பின்னால் சேர்த்துக் கொள்வதை ஃபேஸ்புக்கில் தொடங்கியுள்ளனர். ஜாதியை இனமென்றும் சொல்லிக் கொள்வதால் அதன் பெயரில் அழைத்துக் கொள்வதையே விரும்புகிறார்கள் சிலர். நாளை இவர்கள் பெரிய தலைவர்களாக வளரும் போது இவர்களைப் பார்த்து எல்லா ஜாதிக்காரர்களும் தங்களது பெயரைப் பின்னால் இணைத்துக் கொள்வர். அப்போது இந்த "ஜீ"யும் சேர்ந்து கொள்ளும். அன்றைய நாளினைக் கற்பனை செய்து கொண்டால் இப்படி இருக்கும். "முத்தரையர் ஜி யின் கருத்துக்கு கவுண்டர் "ஜி" அவர்கள் கண்டனம்",  "நாளை தேவர்ஜி பேசுகிறார்" "மதிப்புக்குரிய செட்டியார்ஜி இறந்தார்", "ஐயர் ஜி அவர்களுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது" அறிவிக்கப்பட்டது" "மள்ளர்ஜி நாளை மதுரை வருகிறார்", "கள்ளர்ஜி அவர்கள் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்" "நாடார்ஜீ மாலை அணிவித்து வரவேற்றார்".  இதையெல்லாம் கேட்க உங்களுக்கு ஆவலாக இருக்கிறதா ? "நமஸ்காரம்" என்பதே தமிழ்நாட்டில் பரவலாக இருந்தது. அதைத் தமிழில் வணக்கம் என்று மாறுவதற்கு தெருவில் நின்று போவோர் வருவோரிடமெல்லாம் வணக்கம் சொல்லி அதை மாற்றியிருக்கிறார்கள் நமது (திராவிட இயக்கத்தவர்)முன்னோர்கள். இதெல்லாம் இனி நிலைக்குமா ? ஏனென்றால் உலகத்திலேயே பேபி ஷாலினி என்று குழந்தைக்குப் பெயர் வைத்தது தமிழனன்றி வேறு யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பில் கோவை அதிர்ந்த போது

தி நியூ இன்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் - இல் வெளியான ஒரு சிறு கட்டுரை. கோயமுத்தூரைச் சேர்ந்த ஒரு ஹிந்தி எதிர்ப்பு மொழிபோராளியைக் குறித்து சிறு கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தது.  அறியப்படாத கொங்கு நாட்டு மொழிப்போர் வீரர்கள் - ஈகியர்கள் குறித்து ஒரு சிறு பதிவாக இருக்கும் என்று மொழிபெயர்த்தேன். பிழை நேர்ந்திருப்பின் வருந்துகிறேன்.

இளங்கீரன் - படம் நன்றி - தி நியூ இன்டியன் எக்ஸ்பிரஸ்

தமிழகத்தில் ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டம் முடிந்து 50 வருடங்கள் கடந்த பின்னரும், போராட்டக் காரர்களால் ஒரு காவலர் தீ வைத்து எரிக்கப்பட்டதை உலகம் நினைவில் வைத்திருக்கிறது. ஆனால் கோவையைச் சார்ந்த ஒரு காவலர், தான் ஒடுக்கும் சக்தியாக இருப்பதாக வருந்தி தனது சீருடையையே (காவலர் பதவியைத்) துறந்தார் என்பதை பலர் அறியவில்லை.

மனசாட்சி உறுத்திய அக்காவலர் காளிமுத்து, போராட்டக்காரர்களை நோக்கித் துப்பாக்கியால் சுடும்போது தன் கண்களை மூடிக் கொண்டவர். "அவர் ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் மாணவர் இயக்கத்தின் இரகசிய ஆதரவாளர். அந்நிகழ்வின் பின்னர் தனது பணியை உதறிவிட்டு ஒரு தனியார் பேருந்தில் நடத்துனராக வாழ்க்கையை நடத்தினார் என்று நினைவு கூர்கிறார் இளங்கீரன் எனும் கோவையைச் சேர்ந்த பிரபலமான ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு மாணவர் இயக்கத் தலைவர். இவர் பேரூரிலுள்ள தவத்திரு சாந்தலிங்க அடிகளார் கல்லூரியில் தமிழாசிரியர் பட்டம் படித்துக் கொண்டிருந்தவர். அந்நாளில் நகரமே தீவிரமாக பாதிக்கப்பட்டிருந்தது, அரசு இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை குறைத்துக் காட்டியிருந்தது என்கிறார். பூலைமேடு (இன்று பீளமேடு என்றழைக்கப்படுகிறது) தண்டபாணி என்ற பிஎஸ்ஜி தொழில்நுட்பக்கல்லூரியைச் சேர்ந்த மாணவர் நஞ்சுண்டு இறந்தார். மொழிப்போராட்டத்தில் எண்ணிறந்த மாணவர்கள் இறந்ததால் மனமுடைந்த அவர் இம்முடிவைத் தேடிக் கொண்டார்.

ஏ துரைக்கண்ணு என்று அரசுக் கல்லூரி மாணவர் தலைவர், கோவை நகர ஹிந்தி எதிர்ப்பியக்கத்தின் செயலாளராகவும், இளங்கீரன் தலைவராகவும் இருந்தனர். தலைமறைவாக இயங்கிய மாணவர்களைக் காவல்துறையினர் தேடிக் கொண்டிருந்த போது, நாங்கள் உப்பிலிபாளையத்திலுள்ள காவலர் குடியிருப்பிலேயே பதுங்கியிருந்தோம். காவலர் காளிமுத்து தனது இல்லத்தில் அவர்களுக்குத் தஞ்சம் அளித்தார்.

தலைமை அஞ்சல் அலுவலகம் அமைந்திருக்கும் சாலையில் மறியல் போராட்டம் செய்த போது மைசூரிலிருந்து வந்திருந்த ஆயுதப் படைக் காவலர் எனது முடியைப் பிடித்து அடித்து, நான்தான் ரிங் லீடரா என்று கேட்டார். ரிங் லீடர் என்பது அந்நாட்களில் குழுத் தலைவர் என்று பொருள்படும். கோவையில் இராணுவமே வந்திறங்கிய போதும் மாணவர்கள் அஞ்சவில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார் இளங்கீரன். அந்நாளில் வெளிவந்த தமிழ் நாளிதழ் ஒன்று இப்படித் தலைப்புச் செய்தி வெளியிட்டதாம். "சுட்டுத் தள்ளினார்கள்... சப்பாத்தியை ! "(யாரையும் சுடவில்லை என்பதை அப்படிக் கிண்டலடித்ததாம்).

இளங்கீரன் ஒரு கவிதைத் தொகுப்பைக் காட்டினார். அது பல்வேறு கல்லூரிகளைச் சார்ந்த மாணவர்களால் எழுதப்பட்ட ஹிந்தித் திணிப்பு-எதிர்ப்பு கவிதைகளின் தொகுப்பாகும். அதன் விலை 25 பைசா. அதன் தலைப்பு "ஜனவரி 26 இல் மானம் கெடும் தமிழர்க்கு"

அந்நூலின் தொகுப்பாசிரியர், துரைக்கண்ணு கீழ்க்கண்டவாறு அணிந்துரை எழுதினார். "எப்போது தோன்றியது என்று கண்டறிய முடியாத பழம்பெருமை வாய்ந்த தமிழ் என்ற மொழி, இந்நாளில் (26.1.1965) இறந்து விடும்". இந்தச் சிறு கவிதைத் தொகுப்பு என்பது கோவை கல்லூரி மாணவர்களின் கூட்டு முயற்சியாகும். நாங்கள் ஹிந்தி மொழிக்கு எதிரானவர்கள் இல்லை ஆனால் ஹிந்தியை ஆட்சி மொழியாக்குவதற்கு எதிர்க்கிறோம். என்பதே அதன் சாரமாக இருந்தது.

ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக இயங்கிய ஏ ராமசாமி என்பவர், இந்திய மொழிகளின் சுதந்திரப் போராட்டம் என்ற தனது நூலில் சொல்கிறார். துரைக்கண்ணுவால் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஒரு போராட்டத்தில் காவல்துறை தடியடி நடத்தியது. அதில் நான்கு மாணவர்கள் படுகாயமுற்றனர். அதனால் ஆத்திரமுற்ற மாணவர்கள், அதே நாள் மாலை 6 மணியளவில் Aya Toofan என்ற ஹிந்திப்படம் திரையிடப்பட்ட நாஸ் திரையரங்கத்தை தீவைத்துக் கொளுத்தினர். அங்கே விரைந்த காவல்துறையினர் துப்பாக்கியால் சுட்டதில் 4 மாணவர்கள் உயிரிழந்தனர்.

Download As PDF

தி நியூ இன்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் - இல் வெளியான ஒரு சிறு கட்டுரை. கோயமுத்தூரைச் சேர்ந்த ஒரு ஹிந்தி எதிர்ப்பு மொழிபோராளியைக் குறித்து சிறு கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தது.  அறியப்படாத கொங்கு நாட்டு மொழிப்போர் வீரர்கள் - ஈகியர்கள் குறித்து ஒரு சிறு பதிவாக இருக்கும் என்று மொழிபெயர்த்தேன். பிழை நேர்ந்திருப்பின் வருந்துகிறேன். இளங்கீரன் - படம் நன்றி - தி நியூ இன்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் தமிழகத்தில் ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டம் முடிந்து 50 வருடங்கள் கடந்த பின்னரும், போராட்டக் காரர்களால் ஒரு காவலர் தீ வைத்து எரிக்கப்பட்டதை உலகம் நினைவில் வைத்திருக்கிறது. ஆனால் கோவையைச் சார்ந்த ஒரு காவலர், தான் ஒடுக்கும் சக்தியாக இருப்பதாக வருந்தி தனது சீருடையையே (காவலர் பதவியைத்) துறந்தார் என்பதை பலர் அறியவில்லை. மனசாட்சி உறுத்திய அக்காவலர் காளிமுத்து, போராட்டக்காரர்களை நோக்கித் துப்பாக்கியால் சுடும்போது தன் கண்களை மூடிக் கொண்டவர். "அவர் ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் மாணவர் இயக்கத்தின் இரகசிய ஆதரவாளர். அந்நிகழ்வின் பின்னர் தனது பணியை உதறிவிட்டு ஒரு தனியார் பேருந்தில் நடத்துனராக வாழ்க்கையை நடத்தினார் என்று நினைவு கூர்கிறார் இளங்கீரன் எனும் கோவையைச் சேர்ந்த பிரபலமான ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு மாணவர் இயக்கத் தலைவர். இவர் பேரூரிலுள்ள தவத்திரு சாந்தலிங்க அடிகளார் கல்லூரியில் தமிழாசிரியர் பட்டம் படித்துக் கொண்டிருந்தவர். அந்நாளில் நகரமே தீவிரமாக பாதிக்கப்பட்டிருந்தது, அரசு இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை குறைத்துக் காட்டியிருந்தது என்கிறார். பூலைமேடு (இன்று பீளமேடு என்றழைக்கப்படுகிறது) தண்டபாணி என்ற பிஎஸ்ஜி தொழில்நுட்பக்கல்லூரியைச் சேர்ந்த மாணவர் நஞ்சுண்டு இறந்தார். மொழிப்போராட்டத்தில் எண்ணிறந்த மாணவர்கள் இறந்ததால் மனமுடைந்த அவர் இம்முடிவைத் தேடிக் கொண்டார். ஏ துரைக்கண்ணு என்று அரசுக் கல்லூரி மாணவர் தலைவர், கோவை நகர ஹிந்தி எதிர்ப்பியக்கத்தின் செயலாளராகவும், இளங்கீரன் தலைவராகவும் இருந்தனர். தலைமறைவாக இயங்கிய மாணவர்களைக் காவல்துறையினர் தேடிக் கொண்டிருந்த போது, நாங்கள் உப்பிலிபாளையத்திலுள்ள காவலர் குடியிருப்பிலேயே பதுங்கியிருந்தோம். காவலர் காளிமுத்து தனது இல்லத்தில் அவர்களுக்குத் தஞ்சம் அளித்தார். தலைமை அஞ்சல் அலுவலகம் அமைந்திருக்கும் சாலையில் மறியல் போராட்டம் செய்த போது மைசூரிலிருந்து வந்திருந்த ஆயுதப் படைக் காவலர் எனது முடியைப் பிடித்து அடித்து, நான்தான் ரிங் லீடரா என்று கேட்டார். ரிங் லீடர் என்பது அந்நாட்களில் குழுத் தலைவர் என்று பொருள்படும். கோவையில் இராணுவமே வந்திறங்கிய போதும் மாணவர்கள் அஞ்சவில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார் இளங்கீரன். அந்நாளில் வெளிவந்த தமிழ் நாளிதழ் ஒன்று இப்படித் தலைப்புச் செய்தி வெளியிட்டதாம். "சுட்டுத் தள்ளினார்கள்... சப்பாத்தியை ! "(யாரையும் சுடவில்லை என்பதை அப்படிக் கிண்டலடித்ததாம்). இளங்கீரன் ஒரு கவிதைத் தொகுப்பைக் காட்டினார். அது பல்வேறு கல்லூரிகளைச் சார்ந்த மாணவர்களால் எழுதப்பட்ட ஹிந்தித் திணிப்பு-எதிர்ப்பு கவிதைகளின் தொகுப்பாகும். அதன் விலை 25 பைசா. அதன் தலைப்பு "ஜனவரி 26 இல் மானம் கெடும் தமிழர்க்கு" அந்நூலின் தொகுப்பாசிரியர், துரைக்கண்ணு கீழ்க்கண்டவாறு அணிந்துரை எழுதினார். "எப்போது தோன்றியது என்று கண்டறிய முடியாத பழம்பெருமை வாய்ந்த தமிழ் என்ற மொழி, இந்நாளில் (26.1.1965) இறந்து விடும்". இந்தச் சிறு கவிதைத் தொகுப்பு என்பது கோவை கல்லூரி மாணவர்களின் கூட்டு முயற்சியாகும். நாங்கள் ஹிந்தி மொழிக்கு எதிரானவர்கள் இல்லை ஆனால் ஹிந்தியை ஆட்சி மொழியாக்குவதற்கு எதிர்க்கிறோம். என்பதே அதன் சாரமாக இருந்தது. ஹிந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக இயங்கிய ஏ ராமசாமி என்பவர், இந்திய மொழிகளின் சுதந்திரப் போராட்டம் என்ற தனது நூலில் சொல்கிறார். துரைக்கண்ணுவால் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஒரு போராட்டத்தில் காவல்துறை தடியடி நடத்தியது. அதில் நான்கு மாணவர்கள் படுகாயமுற்றனர். அதனால் ஆத்திரமுற்ற மாணவர்கள், அதே நாள் மாலை 6 மணியளவில் Aya Toofan என்ற ஹிந்திப்படம் திரையிடப்பட்ட நாஸ் திரையரங்கத்தை தீவைத்துக் கொளுத்தினர். அங்கே விரைந்த காவல்துறையினர் துப்பாக்கியால் சுட்டதில் 4 மாணவர்கள் உயிரிழந்தனர்.