கலாம் சிலையில் மதத்திணிப்பு

ராமேஸ்வரத்தை அடுத்த பேய்க்கரும்பில் முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் நினைவிடத்தில், மத்திய அரசின் பாதுகாப்புத்துறை சார்பில் 15  கோடி ரூபாய் செலவில் அப்துல் கலாம் மணிமண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது.

இதில் அவருக்குப் பக்கத்தில் பகவத் கீதையையும் சேர்த்து சிலையில் வடித்திருக்கிறார்கள். இதை விடக் கேவலம் உண்டா ? அவர் வீணை வாசிப்பார் அதனால் கையில் வீணை சரி. அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுவார் அதனால் கீதையை சிலையில் வடித்தது சரியா ? அவர் என்ன சாகும் வரை கீதையையா பிரச்சாரம் பண்ணினார் ? மாணவர்களிடம் கல்வி குறித்துதானே பேசினார். 

அவரைப் பற்றி நினைத்தால் என்ன நினைவுக்கு வருகிறது. குழந்தைகள், கல்வி, இந்தியா, வல்லரசு, போக்ரான் அணுகுண்டு இத்யாதிகள். இப்பேர்ப்பட்டவரின் சிலை அருகில் ஒரு மதத்தைச் சார்ந்த நூல் எதற்கு ? அறிவியலுக்கும் மத நூலுக்கும் என்ன தொடர்பு. அவர் அடிக்கடி சுட்டிக் காட்டும் (ஓரளவிற்கு அனைவரும் ஏற்கக்கூடிய மதச்சார்பற்ற)திருக்குறள் கூட அங்கே வைத்திருக்கத் தேவையில்லை. இதற்கும் பகவத் கீதைக்கும் என்ன தொடர்பு. இந்த பகவத் கீதை எல்லா இந்துக்களின் புனித நூலும் அல்ல. இந்து மதத்திலிருக்கும் ஒரு புனித நூல். அது பைபிள் போன்றதோ, குரான் போன்றதோ அன்று. இந்து மதம் பன்மைத்தன்மை வாய்ந்தது இதுதான் இந்து மதம் இது இந்து மதம் இல்லை என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாத பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டது. ஆனால் அதன் பன்மைத் தன்மையை மறுத்து இஸ்லாமிய, கிறித்தவ, பௌத்த மத பாணியில் கொண்டு சென்று இந்து மத ஆட்சியை அமைக்க முயல்பவர்கள் இந்துத்துவாவாதிகள். 

    

                                  

அவர் உயிருடன் இருக்கும் போது இந்துமத சாமியாரின் கீழ் அமர்ந்திருந்தது, கோல்வால்கர் சிலையில் வணக்கம் வைத்தது போன்றவை பதிவு செய்யப்பட்டு ஊடகங்களில் வெளியாகியது. அதன் மூலம் இந்துமதவாதிகள் அவரை தங்களுடையவராகக் காட்டிக் கொண்டனர். குஜராத்தில் நடந்த இஸ்லாமியர் மீதான படுகொலைகளை மறைத்து வேடம் போடவே பாஜக பிறப்பால் இஸ்லாமியரான அப்துல் கலாமை ஜனாதிபதியாக்கி அவரை பிரபலமும் ஆக்கியது. அவர் பெரும்பான்மையான இந்தியர்களால் போற்றுதலுக்கு உரியவரானார். அவரை மக்கள் பாஜவின் அடையாளமாகப் பார்க்கவில்லை. எந்த மதமும் சாராதவராகவே இருந்தார் மக்களின் பார்வையில், ஆனால் இந்த பகவத் கீதையை அவர் அருகில் வைத்தது மதத் திணிப்பாகவே கொள்ளப்படும். இறந்த பிறகும் ஒரு மனிதனுக்கு மதம் திணிக்கப்படுகிறது. 

இதைப் பலரும் கண்டித்தனர். பின்பு அப்துல் கலாமின் அண்ணன் பேரன் சலீம் என்பவர் கலாம் சிலையருகில் குரானையும், பைபிளையும்(ஒரு முஸ்லிம் பைபிளையும் சேர்த்து எடுத்துக் கொள்வது உண்மையில் பாராட்டத்தக்கதே) வைத்தார். உடனே இந்து மக்கள் கட்சி என்ற முட்டாள் மதவெறிக்கட்சியினர் வந்து அவர் மீது புகார் கொடுத்தனர். இந்து மதம் இழிவு படுத்தப்பட்டது என்கின்றனர். இந்த முட்டாள்களுக்கு ஒரு முஸ்லிம் சிலைக்கு முன்னர் பகவத் கீதையை வைத்தது தவறாகப்படவில்லை. ஆனால் குரானையும் பைபிளையும் வைத்தது இந்து மதத்தை இழிவு படுத்துகிறது என்கிறார்கள். ஒரு மதச்சார்பற்றவர் சிலை என்றால் எந்த நூலையும் வைக்கக்கூடாது இல்லையென்றால் எல்லா நூலையும் வைக்க வேண்டும்தானே அதுதான் நியாயம். மதவெறியர்கள் ஆளும் நாட்டில் இது போன்ற சில்லரைப் பிரச்சனைகளை வைத்தும் கலவரம் செய்ய முடியும், மக்களைக் குழப்ப முடியும். மதவெறியைத் தூண்டி ஆட்சியைப் பிடிக்கவும் முடியும். கொடுமை !

இன்னொன்றையும் சொல்ல வேண்டும். இந்து மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் முஸ்லிம் தொப்பி அணிவது, தர்காவிற்குச் செல்வது, நோன்புக் கஞ்சி குடிப்பது, ரம்ஜான் பிரியாணியை அருந்துவது போன்றவை மதச்சார்பின்மையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அப்படியிருக்க ஒரு முஸ்லிமின் அருகில் பகவத் கீதையை வைப்பதை ஏன் மதச்சார்பின்மையாக, மத நல்லிணக்கமாக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்ற கேள்வி வருகிறது. இந்துக்கள் அவர்களாக விரும்பிச் செய்வது. அத்வானி முஸ்லிம் குல்லாவை மாட்டியிருக்கிறார். மோடியே முஸ்லிம்களுடன் கையை ஏந்தியவாறு நின்றிருக்கிறார். ஜெயலலிதா நின்றிருக்கிறார். இப்படிப் பல உதாரணங்கள் சொல்லலாம். சரி மோடிக்கு சிலை வைக்கும்போதோ, அத்வானிக்கு சிலை வைக்கும்போதோ, வல்லபாய் படேலுக்குச் சிலை வைக்கும்போதோ பக்கத்தில் குரானை வைத்து விட்டு அது முஸ்லிம்களைப் போல அ அவர்கள் நடந்திருக்கிறார்கள், எனவே இப்படிச் சிலை வைப்பது மதச்சார்பின்மையின் அடையாளம் என்றால் அதை ஒத்துக் கொள்ள முடியுமா ? முடியாதல்லவா. மேலும் இப்போது நடப்பது இந்துத்துவா ஆட்சி என்பதாலும், ஒற்றைப் பண்பாடு, ஒரு மொழி போன்றவற்றை வெறித்தனமாகத் திணிக்கும் அரசாக இருக்கும் காரணத்தாலும்தான் இதை எதிர்க்க வேண்டியிருக்கிறது. 

Download As PDF

ராமேஸ்வரத்தை அடுத்த பேய்க்கரும்பில் முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் நினைவிடத்தில், மத்திய அரசின் பாதுகாப்புத்துறை சார்பில் 15  கோடி ரூபாய் செலவில் அப்துல் கலாம் மணிமண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இதில் அவருக்குப் பக்கத்தில் பகவத் கீதையையும் சேர்த்து சிலையில் வடித்திருக்கிறார்கள். இதை விடக் கேவலம் உண்டா ? அவர் வீணை வாசிப்பார் அதனால் கையில் வீணை சரி. அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுவார் அதனால் கீதையை சிலையில் வடித்தது சரியா ? அவர் என்ன சாகும் வரை கீதையையா பிரச்சாரம் பண்ணினார் ? மாணவர்களிடம் கல்வி குறித்துதானே பேசினார்.  அவரைப் பற்றி நினைத்தால் என்ன நினைவுக்கு வருகிறது. குழந்தைகள், கல்வி, இந்தியா, வல்லரசு, போக்ரான் அணுகுண்டு இத்யாதிகள். இப்பேர்ப்பட்டவரின் சிலை அருகில் ஒரு மதத்தைச் சார்ந்த நூல் எதற்கு ? அறிவியலுக்கும் மத நூலுக்கும் என்ன தொடர்பு. அவர் அடிக்கடி சுட்டிக் காட்டும் (ஓரளவிற்கு அனைவரும் ஏற்கக்கூடிய மதச்சார்பற்ற)திருக்குறள் கூட அங்கே வைத்திருக்கத் தேவையில்லை. இதற்கும் பகவத் கீதைக்கும் என்ன தொடர்பு. இந்த பகவத் கீதை எல்லா இந்துக்களின் புனித நூலும் அல்ல. இந்து மதத்திலிருக்கும் ஒரு புனித நூல். அது பைபிள் போன்றதோ, குரான் போன்றதோ அன்று. இந்து மதம் பன்மைத்தன்மை வாய்ந்தது இதுதான் இந்து மதம் இது இந்து மதம் இல்லை என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாத பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டது. ஆனால் அதன் பன்மைத் தன்மையை மறுத்து இஸ்லாமிய, கிறித்தவ, பௌத்த மத பாணியில் கொண்டு சென்று இந்து மத ஆட்சியை அமைக்க முயல்பவர்கள் இந்துத்துவாவாதிகள்.                                          அவர் உயிருடன் இருக்கும் போது இந்துமத சாமியாரின் கீழ் அமர்ந்திருந்தது, கோல்வால்கர் சிலையில் வணக்கம் வைத்தது போன்றவை பதிவு செய்யப்பட்டு ஊடகங்களில் வெளியாகியது. அதன் மூலம் இந்துமதவாதிகள் அவரை தங்களுடையவராகக் காட்டிக் கொண்டனர். குஜராத்தில் நடந்த இஸ்லாமியர் மீதான படுகொலைகளை மறைத்து வேடம் போடவே பாஜக பிறப்பால் இஸ்லாமியரான அப்துல் கலாமை ஜனாதிபதியாக்கி அவரை பிரபலமும் ஆக்கியது. அவர் பெரும்பான்மையான இந்தியர்களால் போற்றுதலுக்கு உரியவரானார். அவரை மக்கள் பாஜவின் அடையாளமாகப் பார்க்கவில்லை. எந்த மதமும் சாராதவராகவே இருந்தார் மக்களின் பார்வையில், ஆனால் இந்த பகவத் கீதையை அவர் அருகில் வைத்தது மதத் திணிப்பாகவே கொள்ளப்படும். இறந்த பிறகும் ஒரு மனிதனுக்கு மதம் திணிக்கப்படுகிறது.  இதைப் பலரும் கண்டித்தனர். பின்பு அப்துல் கலாமின் அண்ணன் பேரன் சலீம் என்பவர் கலாம் சிலையருகில் குரானையும், பைபிளையும்(ஒரு முஸ்லிம் பைபிளையும் சேர்த்து எடுத்துக் கொள்வது உண்மையில் பாராட்டத்தக்கதே) வைத்தார். உடனே இந்து மக்கள் கட்சி என்ற முட்டாள் மதவெறிக்கட்சியினர் வந்து அவர் மீது புகார் கொடுத்தனர். இந்து மதம் இழிவு படுத்தப்பட்டது என்கின்றனர். இந்த முட்டாள்களுக்கு ஒரு முஸ்லிம் சிலைக்கு முன்னர் பகவத் கீதையை வைத்தது தவறாகப்படவில்லை. ஆனால் குரானையும் பைபிளையும் வைத்தது இந்து மதத்தை இழிவு படுத்துகிறது என்கிறார்கள். ஒரு மதச்சார்பற்றவர் சிலை என்றால் எந்த நூலையும் வைக்கக்கூடாது இல்லையென்றால் எல்லா நூலையும் வைக்க வேண்டும்தானே அதுதான் நியாயம். மதவெறியர்கள் ஆளும் நாட்டில் இது போன்ற சில்லரைப் பிரச்சனைகளை வைத்தும் கலவரம் செய்ய முடியும், மக்களைக் குழப்ப முடியும். மதவெறியைத் தூண்டி ஆட்சியைப் பிடிக்கவும் முடியும். கொடுமை ! இன்னொன்றையும் சொல்ல வேண்டும். இந்து மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் முஸ்லிம் தொப்பி அணிவது, தர்காவிற்குச் செல்வது, நோன்புக் கஞ்சி குடிப்பது, ரம்ஜான் பிரியாணியை அருந்துவது போன்றவை மதச்சார்பின்மையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அப்படியிருக்க ஒரு முஸ்லிமின் அருகில் பகவத் கீதையை வைப்பதை ஏன் மதச்சார்பின்மையாக, மத நல்லிணக்கமாக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்ற கேள்வி வருகிறது. இந்துக்கள் அவர்களாக விரும்பிச் செய்வது. அத்வானி முஸ்லிம் குல்லாவை மாட்டியிருக்கிறார். மோடியே முஸ்லிம்களுடன் கையை ஏந்தியவாறு நின்றிருக்கிறார். ஜெயலலிதா நின்றிருக்கிறார். இப்படிப் பல உதாரணங்கள் சொல்லலாம். சரி மோடிக்கு சிலை வைக்கும்போதோ, அத்வானிக்கு சிலை வைக்கும்போதோ, வல்லபாய் படேலுக்குச் சிலை வைக்கும்போதோ பக்கத்தில் குரானை வைத்து விட்டு அது முஸ்லிம்களைப் போல அ அவர்கள் நடந்திருக்கிறார்கள், எனவே இப்படிச் சிலை வைப்பது மதச்சார்பின்மையின் அடையாளம் என்றால் அதை ஒத்துக் கொள்ள முடியுமா ? முடியாதல்லவா. மேலும் இப்போது நடப்பது இந்துத்துவா ஆட்சி என்பதாலும், ஒற்றைப் பண்பாடு, ஒரு மொழி போன்றவற்றை வெறித்தனமாகத் திணிக்கும் அரசாக இருக்கும் காரணத்தாலும்தான் இதை எதிர்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

அடடே மதி மீண்டும் அசத்தல்

தினமணியின் கேலிச்சித்திர ஓவியர் அடடே மதி மீண்டும் தனது திறமையை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் இன்றைக்கு வெளியிட்டுள்ள முதல் பக்க கேலிச்சித்திரத்தைப் பாருங்கள். ஏதோ ஒரு காங்கிரஸ் காரன் பேசுவதைப் போன்று வரைந்துள்ளார். சும்மா எதற்கெடுத்தாலும் இந்துத்துவா இந்துத்துவா என்று கத்துகிறார்களாம். நக்கலடிக்கிறார் அடடே மதி. காங்கிரஸ் காரர்கள் மட்டுமா கத்துகிறார்கள், இடது சாரிகள் வலது சாரிகள் என எல்லா சாரிகளும்தானே கத்துகிறார்கள் புலம்புகிறார்கள். இந்த நக்கலின் மூலம் நடப்பது இந்துத்துவா ஆட்சி இல்லை என்று சமாளிக்கிறாராம்.

இவர் நேற்றைக்கு வரைந்த கேலிச்சித்திரத்தைப் பார்க்கலாம். இது தினமணியின் நடுப்பக்கத்தில் வந்தது. வழக்கமாக முதல் பக்கத்தில் வரும் கேலிச்சித்திரத்தில்தான் நீண்ட வசனம் இருக்கும். நடுப்பக்கத்தில் படமே ஒரு கருத்துச் சொல்வது போல் இருக்கும். இப்போது நடுப்பக்கத்தில் வரும் கேலிச்சித்திரத்திலும் ஒரு நீண்ட வசனத்தை புகுத்தியுள்ளார். என்ன செய்ய ? கேலிச்சித்திரத்திலேயே கருத்துச் சொல்லும் அளவிற்கு மதிக்கு மதி நுட்பம் போதவில்லை போலும். தின மாடு என்ற நாளிதழ் வருமளவிற்கு நாடே மாட்டைப் பற்றி விவாதிக்கிறதாம். இந்தப் படத்தில் மட்டும் ஒரு சராசரிக் குடிமகனைப் போல் அலுத்துக் கொள்கிறார். ஏன் உலகத்திலேயே மாட்டிறைச்சி உற்பத்தியில் முதலிடத்தில் இருக்கு இந்தியாவில் மாட்டிறைச்சி உண்ணக்கூடாது என்று ஏகத்துக்கும் ரகளை செய்து, கொலை செய்து அசிங்கப்பட்டு நிற்கும் RSS பற்றி ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருக்கிறார். மாட்டுக்கறி விற்கும் பாஜக அரசியல்வாதியாலேயே மாட்டுக்கறி வைத்திருந்ததாகச் சொல்லி ஒருவர் கொலை செய்யப்பட்டதைக் கண்டு நாடே காறித்துப்பிய போதும், இரண்டு பேர் சண்டையை வேடிக்கை பார்க்கும் வழிப்போக்கனாக மாறி அசத்துகிறார்  அடடே மதி. எப்படிப் பேசுவார் அவருக்கு பிடித்த இயக்கத்தைப் பற்றி அவரே எப்படி விமர்சிப்பார் என்கிறீர்களா ? மறைமுகமான மாட்டுக்கறி எதிர்ப்பு, மறைமுகமான மோடி விமர்சன எதிர்ப்பு, மறைமுகமான இந்தித் திணிப்பு ஆதரவு என்று அனைத்தும் பாஜகவிற்கு மறைமுகமான ஆதரவு தரும் தேன்தடவிய விசக் கருத்துக்களையே கட்டுரைகளாக நடுப்பக்கத்தில் வெளியிட்டு வருகிறது தினமணி.

அடுத்தது அப்துல் கலாம் பற்றிப் பார்ப்போம். அப்துல் கலாம் மறைவின்போது அடடே மதி வெளியிட்ட கருத்து மிகவும் பிரபலமானது.  ஒரு கடையடைப்பு இல்ல, கல்வீச்சு இல்ல, சாலை மறியல் இல்ல அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் இணைந்து அப்துல் கலாமுக்கு அஞ்சலி செலுத்தியிருந்ததை பெருமைப்படுத்திப் போட்டிருந்தார். எப்போதும் இல்லாதவகையில் தினமணியில் ஒரு நாள் அப்துல் கலாம் குறித்து ஒரு கட்டுரையும் எழுதியிருந்தார். அதே போல் அப்துல் கலாமின் பிறந்த நாளின் போதும் ஒரு சிறந்த கருத்து வெளியிட்டார். அதுவும் பெரும்பான்மையினரால் ஏற்குமளவிற்கு இருந்தது. அப்பேர்ப்பட்ட அப்துல் கலாமின் ரசிகரான பக்தரான அடடே மதி அப்துல் கலாமிற்கு இழைக்கப்பட்ட அவமானத்திற்குப் பொங்கியது இவ்வளவுதான். ஆயிரம் இருந்தாலும் அப்துல் கலாம் இல்லையா என்று நினைக்காதீர்கள். அப்துல் கலாமாகவே இருந்தாலும் பிறப்பால் அவர் முஸ்லிம் இல்லையா ? என்று கேட்காமல் கேட்கிறது பாஜக அரசு. அதற்குக் கோபப்பட வேண்டிய மதி, அந்த நிலையில் கூட பாஜகவின் மதவெறியைப் பற்றிப் பேசாமல் ஜாதிக் கட்சித் தலைவர் என்று ரிவர்ஸ்கியர் போடுகிறார். இதே காங்கிரஸ் செய்திருந்தால் பேயாட்டம் போட்டிருப்பார். ஸ்டாலின் குறித்த மீம்ஸ் வரை சமூக நிகழ்வுகளின் அப்டேட் ஆக இருக்கும் அடடே மதி ராகுல், கருணாநிதி, கெஜ்ரிவால் போன்ற பாஜக அல்லாத தலைவர்கள், கட்சிகளை பெயர் சொல்லியே நக்கலடிப்பார். ஆனால் பாஜகவை மட்டும் பெயரையே சொல்ல மாட்டார். மோடியின் பெயரை சொல்லி கேலிச் சித்திரம் வரைந்தாலும் மக்கள் மோடியைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசுவதைப் போலவே வரைவார். நாடே மோடியை மீம்ஸ்களில் வெளிநாட்டுப் பிரதமர் என்று கிண்டலடிப்பதையெல்லாம் அவர் அறியாமலா இருப்பார்.

குஜராத் முஸ்லிம் இனப்படுகொலையை மறைக்கவே, அப்துல் கலாமை புகழ்ந்தார்கள், மோடியை அவருடன் ஒட்ட வைத்து இணையதளங்களில் வருங்காலா பிரதமரும், வருங்கால ஜனாதிபதியும் என்று ஆரம்பித்தார்கள். அப்துல் கலாமைப் பெருமைப்படுத்துவதாகச் சொல்லி ஔரங்கசீப் சாலைக்கு அப்துல் கலாம் பெயரை வைத்தார்கள். அப்துல் கலாம் வேலை முடிந்ததும் கலாம் வசித்த வீட்டை, ஒரு சுற்றுலாத் துறை அமைச்சருக்கு ஒதுக்கிவிட்டு, அப்துல் கலாம் பயன்படுத்திய பொருட்களை விமானத்தின் மூலமாக அப்துல் கலாமின் சகோதரரிடம் அனுப்பி வைத்து விட்டார்கள். அந்த சுற்றுலாத்துறை அமைச்சர் யார் தெரியுமா ? மகேஸ் சர்மா, அனைவரும் இந்தி படிக்க வேண்டும் என்று கூப்பாடு போட்டவர், அப்துல் கலாம் முஸ்லிமாக இருந்தாலும் "தேசபக்தர்" என்று வெறியைக் கக்கியவர். முஸ்லிமாக இருந்தாலும் தேசபக்தனாக இருப்பவர் என்பது எவ்வளவு பெருமை இல்லையா ?  எத்தனை தேசவிரோத செயல்களைச் செய்தாலும் இந்துவாக இருந்தாலே போதும், தேசபக்தன்தான். இப்பேர்ப்பட்ட ஆளுக்குத்தான் அப்துல் கலாமின் இல்லம். இவ்வளவுதான் இவர்களின் இலட்சணம் எல்லாம். பாஜகவின் தீவிர ஆதரவு நாளிதழான தினமணி இதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று தெரியாமல் முழிக்கிறது. 

மகேஸ் ஷர்மா

என்ன செய்வது தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாதனும் சரி அடடே மதியும் சரி. காந்தியவாதிகளாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் கோட்ஸே கட்சியைத்தான் ஆதரிக்கிறார்கள். பிறகெங்கே இருக்கும் நடுநிலையும் நேர்கொண்ட பார்வையும்.

Download As PDF

தினமணியின் கேலிச்சித்திர ஓவியர் அடடே மதி மீண்டும் தனது திறமையை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் இன்றைக்கு வெளியிட்டுள்ள முதல் பக்க கேலிச்சித்திரத்தைப் பாருங்கள். ஏதோ ஒரு காங்கிரஸ் காரன் பேசுவதைப் போன்று வரைந்துள்ளார். சும்மா எதற்கெடுத்தாலும் இந்துத்துவா இந்துத்துவா என்று கத்துகிறார்களாம். நக்கலடிக்கிறார் அடடே மதி. காங்கிரஸ் காரர்கள் மட்டுமா கத்துகிறார்கள், இடது சாரிகள் வலது சாரிகள் என எல்லா சாரிகளும்தானே கத்துகிறார்கள் புலம்புகிறார்கள். இந்த நக்கலின் மூலம் நடப்பது இந்துத்துவா ஆட்சி இல்லை என்று சமாளிக்கிறாராம். இவர் நேற்றைக்கு வரைந்த கேலிச்சித்திரத்தைப் பார்க்கலாம். இது தினமணியின் நடுப்பக்கத்தில் வந்தது. வழக்கமாக முதல் பக்கத்தில் வரும் கேலிச்சித்திரத்தில்தான் நீண்ட வசனம் இருக்கும். நடுப்பக்கத்தில் படமே ஒரு கருத்துச் சொல்வது போல் இருக்கும். இப்போது நடுப்பக்கத்தில் வரும் கேலிச்சித்திரத்திலும் ஒரு நீண்ட வசனத்தை புகுத்தியுள்ளார். என்ன செய்ய ? கேலிச்சித்திரத்திலேயே கருத்துச் சொல்லும் அளவிற்கு மதிக்கு மதி நுட்பம் போதவில்லை போலும். தின மாடு என்ற நாளிதழ் வருமளவிற்கு நாடே மாட்டைப் பற்றி விவாதிக்கிறதாம். இந்தப் படத்தில் மட்டும் ஒரு சராசரிக் குடிமகனைப் போல் அலுத்துக் கொள்கிறார். ஏன் உலகத்திலேயே மாட்டிறைச்சி உற்பத்தியில் முதலிடத்தில் இருக்கு இந்தியாவில் மாட்டிறைச்சி உண்ணக்கூடாது என்று ஏகத்துக்கும் ரகளை செய்து, கொலை செய்து அசிங்கப்பட்டு நிற்கும் RSS பற்றி ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருக்கிறார். மாட்டுக்கறி விற்கும் பாஜக அரசியல்வாதியாலேயே மாட்டுக்கறி வைத்திருந்ததாகச் சொல்லி ஒருவர் கொலை செய்யப்பட்டதைக் கண்டு நாடே காறித்துப்பிய போதும், இரண்டு பேர் சண்டையை வேடிக்கை பார்க்கும் வழிப்போக்கனாக மாறி அசத்துகிறார்  அடடே மதி. எப்படிப் பேசுவார் அவருக்கு பிடித்த இயக்கத்தைப் பற்றி அவரே எப்படி விமர்சிப்பார் என்கிறீர்களா ? மறைமுகமான மாட்டுக்கறி எதிர்ப்பு, மறைமுகமான மோடி விமர்சன எதிர்ப்பு, மறைமுகமான இந்தித் திணிப்பு ஆதரவு என்று அனைத்தும் பாஜகவிற்கு மறைமுகமான ஆதரவு தரும் தேன்தடவிய விசக் கருத்துக்களையே கட்டுரைகளாக நடுப்பக்கத்தில் வெளியிட்டு வருகிறது தினமணி. அடுத்தது அப்துல் கலாம் பற்றிப் பார்ப்போம். அப்துல் கலாம் மறைவின்போது அடடே மதி வெளியிட்ட கருத்து மிகவும் பிரபலமானது.  ஒரு கடையடைப்பு இல்ல, கல்வீச்சு இல்ல, சாலை மறியல் இல்ல அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் இணைந்து அப்துல் கலாமுக்கு அஞ்சலி செலுத்தியிருந்ததை பெருமைப்படுத்திப் போட்டிருந்தார். எப்போதும் இல்லாதவகையில் தினமணியில் ஒரு நாள் அப்துல் கலாம் குறித்து ஒரு கட்டுரையும் எழுதியிருந்தார். அதே போல் அப்துல் கலாமின் பிறந்த நாளின் போதும் ஒரு சிறந்த கருத்து வெளியிட்டார். அதுவும் பெரும்பான்மையினரால் ஏற்குமளவிற்கு இருந்தது. அப்பேர்ப்பட்ட அப்துல் கலாமின் ரசிகரான பக்தரான அடடே மதி அப்துல் கலாமிற்கு இழைக்கப்பட்ட அவமானத்திற்குப் பொங்கியது இவ்வளவுதான். ஆயிரம் இருந்தாலும் அப்துல் கலாம் இல்லையா என்று நினைக்காதீர்கள். அப்துல் கலாமாகவே இருந்தாலும் பிறப்பால் அவர் முஸ்லிம் இல்லையா ? என்று கேட்காமல் கேட்கிறது பாஜக அரசு. அதற்குக் கோபப்பட வேண்டிய மதி, அந்த நிலையில் கூட பாஜகவின் மதவெறியைப் பற்றிப் பேசாமல் ஜாதிக் கட்சித் தலைவர் என்று ரிவர்ஸ்கியர் போடுகிறார். இதே காங்கிரஸ் செய்திருந்தால் பேயாட்டம் போட்டிருப்பார். ஸ்டாலின் குறித்த மீம்ஸ் வரை சமூக நிகழ்வுகளின் அப்டேட் ஆக இருக்கும் அடடே மதி ராகுல், கருணாநிதி, கெஜ்ரிவால் போன்ற பாஜக அல்லாத தலைவர்கள், கட்சிகளை பெயர் சொல்லியே நக்கலடிப்பார். ஆனால் பாஜகவை மட்டும் பெயரையே சொல்ல மாட்டார். மோடியின் பெயரை சொல்லி கேலிச் சித்திரம் வரைந்தாலும் மக்கள் மோடியைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசுவதைப் போலவே வரைவார். நாடே மோடியை மீம்ஸ்களில் வெளிநாட்டுப் பிரதமர் என்று கிண்டலடிப்பதையெல்லாம் அவர் அறியாமலா இருப்பார். குஜராத் முஸ்லிம் இனப்படுகொலையை மறைக்கவே, அப்துல் கலாமை புகழ்ந்தார்கள், மோடியை அவருடன் ஒட்ட வைத்து இணையதளங்களில் வருங்காலா பிரதமரும், வருங்கால ஜனாதிபதியும் என்று ஆரம்பித்தார்கள். அப்துல் கலாமைப் பெருமைப்படுத்துவதாகச் சொல்லி ஔரங்கசீப் சாலைக்கு அப்துல் கலாம் பெயரை வைத்தார்கள். அப்துல் கலாம் வேலை முடிந்ததும் கலாம் வசித்த வீட்டை, ஒரு சுற்றுலாத் துறை அமைச்சருக்கு ஒதுக்கிவிட்டு, அப்துல் கலாம் பயன்படுத்திய பொருட்களை விமானத்தின் மூலமாக அப்துல் கலாமின் சகோதரரிடம் அனுப்பி வைத்து விட்டார்கள். அந்த சுற்றுலாத்துறை அமைச்சர் யார் தெரியுமா ? மகேஸ் சர்மா, அனைவரும் இந்தி படிக்க வேண்டும் என்று கூப்பாடு போட்டவர், அப்துல் கலாம் முஸ்லிமாக இருந்தாலும் "தேசபக்தர்" என்று வெறியைக் கக்கியவர். முஸ்லிமாக இருந்தாலும் தேசபக்தனாக இருப்பவர் என்பது எவ்வளவு பெருமை இல்லையா ?  எத்தனை தேசவிரோத செயல்களைச் செய்தாலும் இந்துவாக இருந்தாலே போதும், தேசபக்தன்தான். இப்பேர்ப்பட்ட ஆளுக்குத்தான் அப்துல் கலாமின் இல்லம். இவ்வளவுதான் இவர்களின் இலட்சணம் எல்லாம். பாஜகவின் தீவிர ஆதரவு நாளிதழான தினமணி இதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று தெரியாமல் முழிக்கிறது.  மகேஸ் ஷர்மா என்ன செய்வது தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாதனும் சரி அடடே மதியும் சரி. காந்தியவாதிகளாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் கோட்ஸே கட்சியைத்தான் ஆதரிக்கிறார்கள். பிறகெங்கே இருக்கும் நடுநிலையும் நேர்கொண்ட பார்வையும்.

இப்படியும் இருக் 'கலாம்' அப்படியும் இருக் 'கலாம்'

அப்துல் கலாம் கொலை தண்டனைக்கு எதிரானவர். அது கிடக்கட்டும் நான் சொல்ல வந்தது வேறு.  அப்துல் கலாம் விரும்பிகள் சைவ உணவுக்கு மாறுவார்களா ? இல்லை நான் இதையும் சொல்ல வரவில்லை.

எங்கள் ஊரில் கலாமுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாக ஒரு பதாகை வைத்திருந்தார்கள் பேராயக்(Congress) கட்சிக்காரர்கள். அதில் இப்படி எழுதியிருந்தார்கள். ராஜீவ் காந்திக்குப் பிறகு இந்தியாவில் வல்லரசுக் கனவை விதைத்துச் சென்றவர் கலாம். அடக் கண்றாவியே என்று தோன்றியது. அடுத்தவன் சாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் போது கூட தன் தலைவரை முன்னிலைப்படுத்தும் ஈன ஜென்மங்களாக இருப்பதால் தான் இவர்களின் கட்சியும் இந்த இலட்சணத்தில் இருக்கிறது.

தொலைக்காட்சியில் பார்த்தேன். இறுதி அஞ்சலி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு கூட்டம் பாரத் மாதாகி ஜே என்று ஊளையிட்டுக் கொண்டிருந்தது. அப்போது எனக்குத் தோன்றியது. இந்தக்  கூட்டம்தானே இவரை அதிகாரமில்லாத பொம்மைப் பதவியான குடியரசுத் தலைவராக நிறுத்தியது. இவ்வளவு பெரிய அறிவாளியை ஜனாதிபதி வேட்பாளராக நிறுத்தியதற்குப் பதில் ஏன் பிரதமர் வேட்பாளராகவோ அல்லது அதிகாரம் மிகுந்த பதவிக்கோ பரிந்துரைத்திருக்கக் கூடாது ?இல்லை இவரை விடவும் அறிவாளிகள் அதிகமாக அந்தக் கட்சியில் இருக்கிறார்களா ? யாருக்காவது பதில் தெரியுமா இந்த அறிவிலியின் கேள்விக்குப் பதில் ? 

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னர் கலாமுடன் இருக்கும் மோடியின் புகைப்படத்திலிருந்துதான் மோடியை பிரதமர் வேட்பாளர் விளம்பரப்படலம் ஆரம்பமாகியது. 2 வருடங்களாக முக்கி முக்கி ஊடகங்களின் தொடர்ந்த பரப்புரைகளின் காரணமாகத்தான் ஃபோட்டோஷாப் புகழ் பிரதமராகவும் முடிந்தது. அதற்குப் பதிலாக அப்துல் கலாமையே நிறுத்த வைத்திருந்தால் இன்னும் எளிமையாக வென்றிருக்கலாமே பாஜக ? அவரை பிரதமர் வேட்பாளராக நிறுத்தாதற்கு வேறு உன்னதமான காரணம் ஏதேனும் இருக்குமா ?

பாபர் மஸ்ஜீத் இடிப்பு, மும்பை கலவரம், தொடர்ந்த வட இந்தியக் கலவரங்கள் குறித்து அப்துல் கலாம் வாய் திறந்திருந்தால் பாரத மாதாவின் காவல் காவிகள் இவரை இப்படிப் புகழ்வார்களா ?

இவர் ஜனாதிபதி வேட்பாளராக அறிவிக்கப்படுவது அரசல் புரசலாக வரும் முன்னரே இவர் ஹிந்தி கற்றுக் கொள்ளுமாறு வட இந்தியாவின் ஹிந்தி வெறியர்களால் நிர்பந்தப்படுத்தப்பட்டாராம். இப்படி இருக்கும் போது ஒரு முஸ்லிம்+தமிழன் பிரதமராவது என்பது சாத்தியமா என்று புரியவில்லை. 

அதே நேரம் இந்தி வெறியர்களுக்கும், இந்தி கத்துக்காமல் விட்டேன் என்று புலம்பும் பத்தாம் பசலிகளுக்கும் செருப்பாலடித்த மாதிரி ஹிந்தி தெரியாமலேயே விஞ்ஞானியும் ஆகி, இந்தியர்களின் அன்புக்கும் பாத்திரமாகி விட்டார். அதை நினைத்துப் பெருமையாக இருக்கிறது.

சரி. யார் யார்தான் இவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவது என்றில்லாமல், ஜாதி வெறியர்கள், மதவெறியர்கள் எல்லாரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு உருகி ஒழுகுவதைப் பார்த்தால் எரிச்சலோ எரிச்சலாக இருக்கிறது.

ஆனால் பெரும்பான்மை இந்து மதவெறி பிடித்தவர்களுக்கு ஒரு வயித்தெரிச்சல் வராமல் இருக்காது. அதென்ன ? ஒரு இந்துவுக்கு இப்படி இந்தியா முழுதும் அனைத்து மக்களும் வணக்கம் செலுத்த முடியாது. முஸ்லிமான அப்துல் கலாமுக்குத்தான் அது நடந்தது. வட இந்திய ஹிந்தி வெறியர்கள் இன்னும் பாவம். ஒரு மட்ராஸிக்கு இவ்வளவு மரியாதையா என்று புழுங்குவார்கள். இதை நினைத்து எனக்கு ரொம்பவும் இனிமையாக இருக்கிறது. :)

இது எப்படி சாத்தியம் என்று புரியவில்லை. அத்தனை அயோக்கியர்களும் தேசபக்தி பொங்க இவருக்கு அஞ்சலி அட்டென்டன்ஸ் போடுகிறார்கள். இன்னும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து இவர்களின் வழக்கமான வேலைகளுக்குத் திரும்புவார்கள். இந்தியா முழுவதும் இந்த இரண்டு நாட்கள் தேசபக்தி கரை புரண்டு ஓடுகிறது.

ஒரு முஸ்லிமை நாடே ஏற்றிப் போற்றுகிறது. இன்னொரு முஸ்லிமை நாடே தூற்றுகிறது. இதற்கு மேலும் நான் ஒரு டெம்ப்ளேட் செக்குலர் பதிவை எழுதுவதாக இல்லை. ஏனென்றால் அதை எழுதி என்னவாகப் போகிறது. அது இந்துக்களுக்கு எதிரானது, இந்தியாவுக்கு எதிரானது, தேசபக்திக்கு எதிரானது என்றெல்லாம் தோன்றும். கலாம் ஆதரவாளர்களை விமர்சித்து ஒரு கவிதையும் எழுதினேன். அதை வெளியிடாமல் சேமித்து வைத்து விட்டேன். அதைப் படித்தால் புரிந்து கொள்வதற்குப் பதில் புண்பட்டுக் கொள்வார்கள். என் மீதும் வெறுப்பே மிஞ்சும். எனவே அதை விட்டு வேறொரு பதிவை எழுத வேண்டிய நிலை.

யாகூப் மேமன்

அஜ்மல் கஸாப்

அஃப்சல் குரு

இப்பெயர்களைக் கேட்டவுடன் அனைவருக்கு ஏற்படும் உணர்ச்சிகள் என்ன ?

தீவிரவாதி. பயங்கரவாதி. தேசவிரோதிகள். பலர் கொல்லப்படக் காரணமாக இருந்தவர்கள். இன்னும் இத்யாதி உணர்ச்சிகள். கூடவே முஸ்லிம் என்பது வரும் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. 

லஷ்கர்-இ-தொய்பா

இந்தியன் முஜாஹிதீன்

ஜிஹாதி

இப்போது என்ன நினைவுக்கு வந்தது. சரி அந்த உணர்ச்சியைக் கணக்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள்

பாபு பஜ்ரங்கி

அஸீமானந்தா

மாயா கோட்னானி

இப்போது என்ன உணர்ச்சி வந்திருக்கும். யாரு இவங்கெல்லாம் என்றா ? சரி. 

ஆர்எஸ்எஸ்

பஜ்ரங் தள்

சிவசேனா

இப்போது என்ன நினைவுக்கு வருகிறது. என்னது மறந்து போச்சா ? சரி. இதற்கு மேல் நான் என்ன சொல்வது. இவர்கள் இரண்டு தரப்பு தனிநபர்களையும், இயக்கங்களையும் சமமாக யாரும் வெறுக்க மாட்டார்கள் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். அதுதான் பிரச்சனையே. 

படம் - நன்றி ஃபேஸ்புக்

தேசபக்திக்கு இன்னொரு காரணமாக, யாகூப் மேமனின் தூக்கு தண்டனையும் வலு சேர்த்திருக்கிறது. ஒரு குற்றவாளியைத் தண்டிப்பது, தூக்கில் போடுவது, அல்லது சுட்டுக் கொல்வது இவற்றை வெறித்தனமாக ஆதரிப்பது தேசபக்தியாகிவிடுகிறது. இதில் என்ன கூத்து என்றால் தூக்கிலிடப்பட்டவர்கள் தீவிரவாதிகள் - இவர்களால் சில நூறு பேர்கள் கொடூரமாக இறந்தார்கள் (என்று சொல்கிறார்கள்). ஆனால் இவர்கள் தூக்கிலிடப்படும் போது இருக்கும் ஆட்சியாளர்கள் இவர்களை விடப் பன்மடங்கு கொடியவர்களாக, அதிக உயிர்களைப் பலியெடுத்த இனப்படுகொலையாளர்களாகவும் இருக்கின்றனர். ஆட்சியாளர்களாக இல்லாமல் வெறும் கட்சிகளையும் இயக்கங்களையும் நடத்தும் தலைவர்களும் சிறைக்குச் செல்லாமல் தங்களின் வன்முறை அரசியலைத் தொடர்ந்து கொண்டும் இருக்கின்றனர். 

இந்த இனப்படுகொலைத் தலைவர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டாலோ, அல்லது ஆயுள் தண்டனை கிடைத்தாலோ இப்போது வெறி கொண்டு ஆதரிப்பவர்கள் அப்போதும் ஆனந்தக் கூத்தாடுவார்களா ? இல்லை எந்த சலனமும் இல்லாமல் ஒதுங்கிக் கொள்வார்கள். எனென்றால் அவர்களுக்கு இருப்பது அறவுணர்ச்சியே அன்று. அது வெறும் மதவெறியால் விளைந்த வெறுப்பே ஆகும். அந்த இனப்படுகொலைத் தலைவர்கள் நெஞ்சு வலி வந்தோ வயித்து வலி வந்தோ இயற்கையாகத்தான் செத்துப் போவார்கள். மகிந்தவைப் போல கோயிலுக்குச் செல்லலாம், சாமி கும்பிடலாம். அதிபரும் ஆகலாம், பிரதமரும் ஆகலாம். கைது கூட ஆகத் தேவையில்லை. நான் எப்போதும் இந்தப் போலிக் கொண்டாட்டத்தில் இணைந்து கொள்வதே இல்லை. தனித்தீவாக நின்று விடுவதுதான் பாவியாகாமல்  இருக்க ஒரே வழி. சில நேரம் போலி எழவுகளுக்கும் போகாமல் இருப்பதே சிறந்தது போலும். 

Download As PDF

அப்துல் கலாம் கொலை தண்டனைக்கு எதிரானவர். அது கிடக்கட்டும் நான் சொல்ல வந்தது வேறு.  அப்துல் கலாம் விரும்பிகள் சைவ உணவுக்கு மாறுவார்களா ? இல்லை நான் இதையும் சொல்ல வரவில்லை. எங்கள் ஊரில் கலாமுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாக ஒரு பதாகை வைத்திருந்தார்கள் பேராயக்(Congress) கட்சிக்காரர்கள். அதில் இப்படி எழுதியிருந்தார்கள். ராஜீவ் காந்திக்குப் பிறகு இந்தியாவில் வல்லரசுக் கனவை விதைத்துச் சென்றவர் கலாம். அடக் கண்றாவியே என்று தோன்றியது. அடுத்தவன் சாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் போது கூட தன் தலைவரை முன்னிலைப்படுத்தும் ஈன ஜென்மங்களாக இருப்பதால் தான் இவர்களின் கட்சியும் இந்த இலட்சணத்தில் இருக்கிறது. தொலைக்காட்சியில் பார்த்தேன். இறுதி அஞ்சலி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு கூட்டம் பாரத் மாதாகி ஜே என்று ஊளையிட்டுக் கொண்டிருந்தது. அப்போது எனக்குத் தோன்றியது. இந்தக்  கூட்டம்தானே இவரை அதிகாரமில்லாத பொம்மைப் பதவியான குடியரசுத் தலைவராக நிறுத்தியது. இவ்வளவு பெரிய அறிவாளியை ஜனாதிபதி வேட்பாளராக நிறுத்தியதற்குப் பதில் ஏன் பிரதமர் வேட்பாளராகவோ அல்லது அதிகாரம் மிகுந்த பதவிக்கோ பரிந்துரைத்திருக்கக் கூடாது ?இல்லை இவரை விடவும் அறிவாளிகள் அதிகமாக அந்தக் கட்சியில் இருக்கிறார்களா ? யாருக்காவது பதில் தெரியுமா இந்த அறிவிலியின் கேள்விக்குப் பதில் ?  மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னர் கலாமுடன் இருக்கும் மோடியின் புகைப்படத்திலிருந்துதான் மோடியை பிரதமர் வேட்பாளர் விளம்பரப்படலம் ஆரம்பமாகியது. 2 வருடங்களாக முக்கி முக்கி ஊடகங்களின் தொடர்ந்த பரப்புரைகளின் காரணமாகத்தான் ஃபோட்டோஷாப் புகழ் பிரதமராகவும் முடிந்தது. அதற்குப் பதிலாக அப்துல் கலாமையே நிறுத்த வைத்திருந்தால் இன்னும் எளிமையாக வென்றிருக்கலாமே பாஜக ? அவரை பிரதமர் வேட்பாளராக நிறுத்தாதற்கு வேறு உன்னதமான காரணம் ஏதேனும் இருக்குமா ? பாபர் மஸ்ஜீத் இடிப்பு, மும்பை கலவரம், தொடர்ந்த வட இந்தியக் கலவரங்கள் குறித்து அப்துல் கலாம் வாய் திறந்திருந்தால் பாரத மாதாவின் காவல் காவிகள் இவரை இப்படிப் புகழ்வார்களா ? இவர் ஜனாதிபதி வேட்பாளராக அறிவிக்கப்படுவது அரசல் புரசலாக வரும் முன்னரே இவர் ஹிந்தி கற்றுக் கொள்ளுமாறு வட இந்தியாவின் ஹிந்தி வெறியர்களால் நிர்பந்தப்படுத்தப்பட்டாராம். இப்படி இருக்கும் போது ஒரு முஸ்லிம்+தமிழன் பிரதமராவது என்பது சாத்தியமா என்று புரியவில்லை.  அதே நேரம் இந்தி வெறியர்களுக்கும், இந்தி கத்துக்காமல் விட்டேன் என்று புலம்பும் பத்தாம் பசலிகளுக்கும் செருப்பாலடித்த மாதிரி ஹிந்தி தெரியாமலேயே விஞ்ஞானியும் ஆகி, இந்தியர்களின் அன்புக்கும் பாத்திரமாகி விட்டார். அதை நினைத்துப் பெருமையாக இருக்கிறது. சரி. யார் யார்தான் இவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவது என்றில்லாமல், ஜாதி வெறியர்கள், மதவெறியர்கள் எல்லாரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு உருகி ஒழுகுவதைப் பார்த்தால் எரிச்சலோ எரிச்சலாக இருக்கிறது. ஆனால் பெரும்பான்மை இந்து மதவெறி பிடித்தவர்களுக்கு ஒரு வயித்தெரிச்சல் வராமல் இருக்காது. அதென்ன ? ஒரு இந்துவுக்கு இப்படி இந்தியா முழுதும் அனைத்து மக்களும் வணக்கம் செலுத்த முடியாது. முஸ்லிமான அப்துல் கலாமுக்குத்தான் அது நடந்தது. வட இந்திய ஹிந்தி வெறியர்கள் இன்னும் பாவம். ஒரு மட்ராஸிக்கு இவ்வளவு மரியாதையா என்று புழுங்குவார்கள். இதை நினைத்து எனக்கு ரொம்பவும் இனிமையாக இருக்கிறது. :) இது எப்படி சாத்தியம் என்று புரியவில்லை. அத்தனை அயோக்கியர்களும் தேசபக்தி பொங்க இவருக்கு அஞ்சலி அட்டென்டன்ஸ் போடுகிறார்கள். இன்னும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து இவர்களின் வழக்கமான வேலைகளுக்குத் திரும்புவார்கள். இந்தியா முழுவதும் இந்த இரண்டு நாட்கள் தேசபக்தி கரை புரண்டு ஓடுகிறது. ஒரு முஸ்லிமை நாடே ஏற்றிப் போற்றுகிறது. இன்னொரு முஸ்லிமை நாடே தூற்றுகிறது. இதற்கு மேலும் நான் ஒரு டெம்ப்ளேட் செக்குலர் பதிவை எழுதுவதாக இல்லை. ஏனென்றால் அதை எழுதி என்னவாகப் போகிறது. அது இந்துக்களுக்கு எதிரானது, இந்தியாவுக்கு எதிரானது, தேசபக்திக்கு எதிரானது என்றெல்லாம் தோன்றும். கலாம் ஆதரவாளர்களை விமர்சித்து ஒரு கவிதையும் எழுதினேன். அதை வெளியிடாமல் சேமித்து வைத்து விட்டேன். அதைப் படித்தால் புரிந்து கொள்வதற்குப் பதில் புண்பட்டுக் கொள்வார்கள். என் மீதும் வெறுப்பே மிஞ்சும். எனவே அதை விட்டு வேறொரு பதிவை எழுத வேண்டிய நிலை. யாகூப் மேமன் அஜ்மல் கஸாப் அஃப்சல் குரு இப்பெயர்களைக் கேட்டவுடன் அனைவருக்கு ஏற்படும் உணர்ச்சிகள் என்ன ? தீவிரவாதி. பயங்கரவாதி. தேசவிரோதிகள். பலர் கொல்லப்படக் காரணமாக இருந்தவர்கள். இன்னும் இத்யாதி உணர்ச்சிகள். கூடவே முஸ்லிம் என்பது வரும் என்று சொல்லத் தேவையில்லை.  லஷ்கர்-இ-தொய்பா இந்தியன் முஜாஹிதீன் ஜிஹாதி இப்போது என்ன நினைவுக்கு வந்தது. சரி அந்த உணர்ச்சியைக் கணக்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள் பாபு பஜ்ரங்கி அஸீமானந்தா மாயா கோட்னானி இப்போது என்ன உணர்ச்சி வந்திருக்கும். யாரு இவங்கெல்லாம் என்றா ? சரி.  ஆர்எஸ்எஸ் பஜ்ரங் தள் சிவசேனா இப்போது என்ன நினைவுக்கு வருகிறது. என்னது மறந்து போச்சா ? சரி. இதற்கு மேல் நான் என்ன சொல்வது. இவர்கள் இரண்டு தரப்பு தனிநபர்களையும், இயக்கங்களையும் சமமாக யாரும் வெறுக்க மாட்டார்கள் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். அதுதான் பிரச்சனையே.  படம் - நன்றி ஃபேஸ்புக் தேசபக்திக்கு இன்னொரு காரணமாக, யாகூப் மேமனின் தூக்கு தண்டனையும் வலு சேர்த்திருக்கிறது. ஒரு குற்றவாளியைத் தண்டிப்பது, தூக்கில் போடுவது, அல்லது சுட்டுக் கொல்வது இவற்றை வெறித்தனமாக ஆதரிப்பது தேசபக்தியாகிவிடுகிறது. இதில் என்ன கூத்து என்றால் தூக்கிலிடப்பட்டவர்கள் தீவிரவாதிகள் - இவர்களால் சில நூறு பேர்கள் கொடூரமாக இறந்தார்கள் (என்று சொல்கிறார்கள்). ஆனால் இவர்கள் தூக்கிலிடப்படும் போது இருக்கும் ஆட்சியாளர்கள் இவர்களை விடப் பன்மடங்கு கொடியவர்களாக, அதிக உயிர்களைப் பலியெடுத்த இனப்படுகொலையாளர்களாகவும் இருக்கின்றனர். ஆட்சியாளர்களாக இல்லாமல் வெறும் கட்சிகளையும் இயக்கங்களையும் நடத்தும் தலைவர்களும் சிறைக்குச் செல்லாமல் தங்களின் வன்முறை அரசியலைத் தொடர்ந்து கொண்டும் இருக்கின்றனர்.  இந்த இனப்படுகொலைத் தலைவர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டாலோ, அல்லது ஆயுள் தண்டனை கிடைத்தாலோ இப்போது வெறி கொண்டு ஆதரிப்பவர்கள் அப்போதும் ஆனந்தக் கூத்தாடுவார்களா ? இல்லை எந்த சலனமும் இல்லாமல் ஒதுங்கிக் கொள்வார்கள். எனென்றால் அவர்களுக்கு இருப்பது அறவுணர்ச்சியே அன்று. அது வெறும் மதவெறியால் விளைந்த வெறுப்பே ஆகும். அந்த இனப்படுகொலைத் தலைவர்கள் நெஞ்சு வலி வந்தோ வயித்து வலி வந்தோ இயற்கையாகத்தான் செத்துப் போவார்கள். மகிந்தவைப் போல கோயிலுக்குச் செல்லலாம், சாமி கும்பிடலாம். அதிபரும் ஆகலாம், பிரதமரும் ஆகலாம். கைது கூட ஆகத் தேவையில்லை. நான் எப்போதும் இந்தப் போலிக் கொண்டாட்டத்தில் இணைந்து கொள்வதே இல்லை. தனித்தீவாக நின்று விடுவதுதான் பாவியாகாமல்  இருக்க ஒரே வழி. சில நேரம் போலி எழவுகளுக்கும் போகாமல் இருப்பதே சிறந்தது போலும்.