மீண்டும் ஒரு கடைசிக் கவிதை

கடைசியாக ஒரு முறை அழுது விட வேண்டும் 
கடைசியாக ஒரு முறை உன்னுடன் என் காதலுடன் பேசிட வேண்டும் 
பின்பு இயல்பான வாழ்க்கையில் கரைந்து போய்விட வேண்டும்
கடைசியாக ஒரு முறை நம்முடைய காதல் பற்றிக்
கவிதையில் எழுதி விட வேண்டும்

என்னுடைய கடைசி ஆயுதமாக கவிதையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்
அதில் உன் நினைவினை நிரந்தரமாகப் புதைத்து விடத் துணிந்தேன்
அக்கவிதை முடிவது போலவே நீயும் உன் நினைவுகளும்
என்னிடமிருந்து அகல வேண்டும் என்று வேண்டியும் கொண்டேன்

ஒரே ஒரு கவிதையில் நீ என்னில் செலுத்திக் கொண்டிருக்கும் 
வேதனைகளை எல்லாம் சொற்களில் வடித்து இறக்கி வைத்து 
விடலாம் என்றெண்ணி எழுத முயன்று கொண்டிருந்தேன்

அந்தக் கவிதையோ முடியாமல் நீண்டு கொண்டே சென்றது
நான் இதுவரை எழுதிய கவிதைகளில் அழகானதாகவும் இருந்தது 
அந்த உணர்வுகளைக் கொடுத்த உனது நினைவுகள் மீண்டும்
எய்ந்தவனையே பதம் பார்க்கும் அம்பாக என் மீதே பாய்கின்றன

அக்கவிதையின் வாயிலாக நான் என்னுடைய காதல்
புது பரிமாணம் கிடைக்கப் பெற்றதாக உணர்கிறேன் 
இதோ இன்னொரு சாக்குக் கிடைத்து விட்டது 
உன்னை நினைத்துக் கொண்டிருக்க

இத்தகைய உணர்வினைக் கொடுத்தவள் இவள் என்றே 
உன் மீது மீண்டும் காதல் கணக்கில்லாமல் ஏறுகிறது
என்னையும் கவிஞனாக்கி விட்டாளிவள் என்று ஏற்றத் தோன்றுகிறது
அட இவள் இல்லாமல் போனால்தான் என்ன ?
இவள் தந்த காதல் இல்லை இவளை நினைத்ததால் வந்த காதல்
அது கொடுத்த பேரின்பத் திளைப்புகள்தான் போதாதா வாழ்நாள் முழுதும்

எதிர்காலத்தில் உன் கணவன் உன்னைக் கண்டுகொள்ளாத பொழுதில்
ஒரு காலத்தில் என்னை ஒருவன் எப்படியெல்லாம் காதலித்தான்
தெரியுமா என்று வெறுப்பேற்றக் கூட நானும் என் காதலும் பயன்படலாம் 

உன் மீதான இந்தக் காதல் இருக்கிறதே இல்லை இல்லை
உன் மீதான போதை இருக்கிறதே 

ஏன் இப்படி கொஞ்சம் கூட வெட்கமில்லாமல் இருக்கிறது ?
ஏன் கொஞ்சம் கூடக் குறையவே மாட்டேன் என்கிறது ?
ஏன் என்னை நிம்மதியாய் இருக்க விடாமல் செய்கிறது ?
ஏன் கற்பனையின் உச்சத்தில் என்னை ஏந்திச் செல்கிறது ?

இந்தக் காதல் ஏன் எனது மற்றக் காதல்களைப் போலக் காலத்தால்
காணாமல் போக முடியவில்லை ?
ஏன் என்னுடைய மற்ற மையல்களைப் போல உன் மேல் கொண்ட மையல்
மட்டும் மறைந்து போகவில்லை ? 

மற்றவை எனது உடலுணர்ச்சியின் விளைவாய வந்திருக்கக் கூடும்
உன் மீதான மையலோ என் உயிரிலிந்தே வந்திருக்க வேண்டும்

அப்படி என்னதான் உன்னிடம் கண்டு விட்டேன் நான் 
என்னால் விண்டு விடவே முடியவில்லையே !
தயவு செய்து என்னை விட்டு விடக் கூடாதா
நான் பிழைத்துப் போகிறேன்

இல்லாத கடவுளிடம் வேண்டுவதைப் போல உனக்குத் தெரியாத
உன்னிடமே கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் நான்

Download As PDF
Bookmark and Share

Post Comment

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துக்கு எழுந்து நிற்பது மடத்தனம் - பிஜெ

ஆண்டாள் விடயத்தில் காவிக் கூட்டம் அயோக்கியத்தனம் பண்னாமலிருந்தால் சங்கராச்சாரியார் மீது இத்தனை எதிர்ப்பு வந்திருக்காது. அது ஒரு வகை பதிலடிதான். சங்கரர் மரியாதை செலுத்தாமலிருப்பதே தமிழுக்கு அவர் செய்த மரியாதை. அதுதான் தமிழுக்கும் மரியாதை. அந்த வகையில் பிஜே அவர்களும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துக்கு எழுந்து நிற்கத் தேவையில்லை என்று சொல்லித் தமிழுக்குப் பெருமை சேர்த்திருக்கிறார். 

வாழும் நாட்களில் 24 மணிநேரமும் இஸ்லாமியக் கொள்கையின் அடிப்படையில் வாழவேண்டும் என்று கோருகிறவர் பிஜே. அது சாத்தியமா ? இல்லை. எல்லாருக்குமே நல்லாத் தெரியும். ஆனாலும் முடிந்த வரை அமல் படுத்துகிறார்கள். இதை நம்பிக்கை என்று சொன்னால் கூட விட்டு விடலாம். இதை எல்லாருக்கும் பொதுவான கொள்கையாக, கருத்து போலச் சொல்வதால்தான் சகிக்க முடியாத்தாக இருக்கிறது

தமிழ்த்தாயை கடவுள்னு யாரு சொன்னா ? பலகடவுள்ன்னு வர்றதுன்னு இவரே சொல்லிக்கறார். தமிழ்த்தாய்தான் தமிழ்நாட்டைக் காப்பாத்தறான்னு யாருப்பா இவருகிட்ட சொன்னது ? இவர்கள் முகம்மது நபியை ஆகா ஓகோன்னு புகழ்றாங்க. அதை நாம் முகம்மது நபி ஏன் கடவுள் மாதிரி புகழ்றீங்கன்னு கேட்ட என்ன சொல்வாங்க. நாங்க முகம்மது நபியை வணங்க மாட்டோம். ஆனா புகழ்வோம். அது மாதிரிதான் தமிழ் மொழியை புகழ்றோம் வாழ்த்தறோம்.

அல்லா அல்லான்னு நீ யாரைக் கூப்டற ? எந்த வருசம் பொறந்தான் அவன் ? எப்ப செத்தான் ? இல்ல இன்னும் இருக்கானா ? அல்லா அல்லான்னு இல்லாதவனை வணங்கச் சொல்ற அத மத்தவனையும் ஏத்துக்கச் சொல்ற ?


பிஜே அவர்கள். யாராலும் இவருகிட்ட விவாதமே பண்ண முடியாது. ஏதாவது ஒரு சொல்லைப் பிடித்துக் கொண்டு அதற்கு நூறு விளக்கம் சொல்லி திணறடிப்பதே இவர்களின் விவாதத் திறமை. மத அடிப்படைவாதம் என்று சொன்னால் அது எல்லா முஸ்லிம்களையும் குறிக்குது என்று வாயையும் அடைப்பது, பர்தா விமர்சனம் பண்ணா அது வன்மம், சமூகத்தின் மீது காழ்ப்பு என்று அடிப்பதும் தொடர்கிறது.

அந்த வகையில் இப்போ தமிழ்த்தாயை விமர்சனம் பண்றாப்ல. இதை நான் தமிழ் மீது இருக்கும் வெறுப்பு/காழ்ப்பு என்றெல்லாம் சொல்ல மாட்டேன். ஏன்னா நம்ம வேற அவங்க வேற.

எதையெடுத்தாலும் கடவுள் நம்பிக்கையுடன் தொடர்பு படுத்தி, அல்லா வுக்கு வணங்குதல் - மற்றவைக்கு வணங்குதல் என்று ஒப்பீடு செய்தே அனைத்தையும் விமர்சனம் செய்வது அன்னாரின் வாடிக்கை. வெற்று மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் பிறந்த நாளுக்கு வாழ்த்து சொல்வதையும், தலைவர்கள் சிலைகளுக்கு மாலை போடுவதையும் கூட தமது பகுத்தறிவினால் கட்டுடைப்பார்.

பெண்கள் மேற்கத்திய உடையணிந்தால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளாத ஆணாதிக்க சமூகம் இந்தியாவுடையது. அதை தன்னுடைய பர்தா ஆதரவுக்குப் பயன்படுத்துவதற்காக இந்தியக் கலாச்சாரமும் பெண்கள் மூடி வைக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது, என்று தமக்குத் தோதாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதே நேரம் சிலையை வணங்குவதை மட்டும் கலாச்சாரமாக ஏற்றுக் கொள்ளாமல் எதிர்ப்பார்கள்.

இவர்களின் கொள்கைப்படி, சக மனிதனுக்கும் மரியாதையாக வணக்கம் சொல்வது இறைவனுக்கு மாற்று வைப்பதாகி விடுகிறது. இறைவனை வணங்குவதும் ஒன்னு மனிதனுக்கு வணக்கம் சொல்வதும் ஒன்னு. வணக்கம் சொல்வது ஒரு வகை ஏற்றத் தாழ்வு என்று சொல்ல முடியும். ஆனால் வழிபாடு ஆகுமா ?

இப்ப முஸ்லிம்கள் பயன்படுத்தற நவீன வசதிகள் குறித்த அனுமதி வசனம் எதுவும் இஸ்லாமில் இல்ல என்றாலும் அதை சாதகமாப் பயன்படுத்தி எல்லா வசதிகளையும் அனுபவிக்கிறார்கள். ஆனா இந்த மாதிரி விசயத்துக்கு மட்டும் மத அளவுகோலைக் கொண்டு வந்திடுவார்.

என்னவோ ஒரு கடவுளாம் அவனுக்கு எந்தத் தேவையுமே இல்லையாம். ஆனா அவனை வணங்கறதுக்காகவே மனிதனைப் படைச்சானாம். அதுக்கு அஞ்சு தடவை மண்டி போடணுமாம். இது ஒரு லாஜிக்கா ? இதுக்கு ஒரு மார்க்கமா ? சபை நாகரிகம் என்பதை மட்டும் இவர் எப்படி ஏத்துக்கிறார். பாட்டு முடிய வரைக்கும் இருந்துட்டுப் போனா அது மரியாதையாம். அதை எப்படி இஸ்லாமியப் பகுத்தறிவு ஏத்துக்குது ?

தமிழ்த்தாயை கடவுள்னு யாரு சொன்னா ? பலகடவுள்ன்னு வர்றதுன்னு இவரே சொல்லிக்கறார். தமிழ்த்தாய்தான் தமிழ்நாட்டைக் காப்பாத்தறான்னு யாருப்பா இவருகிட்ட சொன்னது ? இவர்கள் முகம்மது நபியை ஆகா ஓகோன்னு புகழ்றாங்க. அதை நாம் முகம்மது நபி ஏன் கடவுள் மாதிரி புகழ்றீங்கன்னு கேட்ட என்ன சொல்வாங்க. நாங்க முகம்மது நபியை வணங்க மாட்டோம். ஆனா புகழ்வோம். அது மாதிரிதான் தமிழ் மொழியை புகழ்றோம் வாழ்த்தறோம்.

அல்லா அல்லான்னு நீ யாரைக் கூப்டற ? எந்த வருசம் பொறந்தான் அவன் ? எப்ப செத்தான் ? இல்ல இன்னும் இருக்கானா ? அல்லா அல்லான்னு இல்லாதவனை வணங்கச் சொல்ற அத மத்தவனையும் ஏத்துக்கச் சொல்ற ? அதை எப்படி எல்லா உலக மக்களுக்குமான நன்னெறின்னு சொல்ற ?

நாட்டுப் பண்ணுக்கு எழுந்து நிற்பது என்ன வகையில் சேர்த்தின்னு சொல்வாரா ? அதுவும் மடத்தனம்தானே ? அதை எந்த நாட்டிலும் சொல்ல முடியாது. ஆனால் எல்லா நாட்டிலும் எழுந்து நிற்பது கட்டாயமாகத்தானே இருக்கும். எப்படி எல்லா நாட்டிலும் இவர் சொன்ன கொள்கைப்படி வாழ்வது ?


        

இசைக்கு இஸ்லாமில் இடைமில்லதானே. நாட்டைப் புகழ்வது/ போற்றுவதற்குத்தானே நாட்டுப் பண். சௌதி அரேபியாவுக்கு எதற்கு நாட்டுப் பண் ?

சௌதியின் இராணுவ அணிவகுப்பின் போது ராணுவத் தளபதிகளும் சௌதி மன்னருக்கு சல்யூட் அடிக்கிறார்கள். சௌதி  மன்னரும் அவருக்கு பதில் சல்யூட் வைக்கிறார். இராணுவ சல்யூட் குறித்த இஸ்லாமின் நிலை என்ன ? வணக்கம் சொல்வதே தவறு, எழுந்து நிற்பதே மடத்தனம் என்பதெல்லாம் சரியென்றால் இது என்ன வகையில் வரும் ? ஏன் எதற்கெடுத்தாலும் இஸ்லாம்/ சௌதி என்கிறேன் என்றால் இவர்கள் இஸ்லாம் எங்கள் நம்பிக்கை/மதம் என்று கூறுவதில்லை. கொள்கை/மார்க்கம் என்று கூறுவதால்தான். நம்பிக்கையை விட கொள்கையைத்தான் அதிகம் விமர்சிக்க வேண்டும். இதில் எந்தக் காழ்ப்பும் இல்லை வெறுப்பும் இல்லை. வெறும் கேள்விகள்தான். 
Download As PDF
Bookmark and Share

Post Comment

ஆண்டாளை இழிவு செய்த எச்.ராசா, விஜயேந்திர சங்கராச்சாரி !

 எச்.ராசா அவர்களின் தந்தையாரின் உழைப்பில் வெளியான செங்கிருதம்-தமிழ் அகராதி ஒன்றை வெளியிடுவதற்காக எச்.ராசா விழாவை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அதில் கிறிஸ்தவரான சாலமன் பாப்பையாவையும் மதச்சார்பின்மை போற்றியான ராசா அவர்கள் வரவேற்றிருந்தார். இந்த விழாவை சிறப்பிப்பதற்காக ஆளுநர் பன்வாரிலால் புரோஹித் அவர்களும் வந்திருந்தார். ஏனென்றால் சமஸ்கிருதத்தைப் புகழ வேண்டுமே. இந்த விழா நடந்த போது தேசிய கீதம் இசைக்கப்பட்டது. பாரதமாதாவின் புத்திரர்களாக அனைவரும் எழுந்து நின்றனர். உயர்வான மேடையில் அமர்ந்திருந்த சங்கராச்சாரியும் எழுந்து நின்றார். பின்பு தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து இசைக்கப்பட்டது. அதற்கு அந்த மேன்மகனார் எழுந்து நிற்கவில்லை.  

தமிழை தனது ஆன்மாவிலிருந்து வெறுக்கும் ஒருவரை இம்மேடையில் ஏற்றியதன் மூலமாக அவருக்கு மிகப்பெரிய தர்மசங்கடத்தையும் ஏற்படுத்தி விட்டார் எச். ராசா. தமிழினத் தலைவர் எச். ராசா அவர்களும் இதைக் கண்டுகொள்ளவோ கண்டிக்கவோ இல்லை. அப்படிச் செய்திருந்தாலும் அதைப் பற்றி எங்களுக்குக் கவலையில்லை. தமிழைத் தனது பெயரில் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் தமிழிசை அவர்கள் இதை எப்படித் தாங்கிக் கொள்ளப் போகிறார். தமிழை வளர்த்த ஆண்டாளுக்கு இப்படி ஓர் இன்னல் நேருமென்பதை அவர் எப்படி எதிர்கொள்வார் ?

இதற்கு முன்பும் கூட ராசா ஆண்டாளை வேசி என்று கூறினார். நம்ப மாட்டீர்கள் என்று தெரியும். அது எப்படி?  வைரமுத்து ஆண்டாளை தனது தாயாகக் கருதுவதாகக் கூறினார். ராசாவோ வைரமுத்துவை வேசிமகன் என்று திட்டினார். என்ன ஒரு சின்ன சிக்கல் எச். ராசா முதலில் வைரமுத்துவை வேசிமகன் என்று கூறிய பின்னர்தான் வைரமுத்து ஆண்டாள் எனது தாய் என்று கூறினார். முன்ன பின்ன இருந்தாலும் அன்னை ஸ்ரீ ஆண்டாளை இழிவு படுத்திய எச். ராசாவை மன்னிக்கலாமா பக்தர்களே ! இப்பக் கணக்கு நேராயிட்டுது பார்த்தேளா ? 


பிரச்சனை என்ன என்பது இங்கு முக்கியமில்லை. ஆண்டாளை அவமானப்படுத்திய எச். ராசா அவர்களும், விஜயேந்திர சங்கராச்சாரி அவர்களும் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அது எங்கள் உணர்வைப் புண்படுத்தியதாகும். என்ன ஏது என்று விளக்கம் கேட்காதீர்கள். அது எங்கள் உணர்வு சார்ந்தது. ஆம் ஆண்டாளை இழிவு படுத்தி விட்டார் எச்.ராசா. மார்கழிப்புரட்சியின் தலைவரான அழகுத் தமிழ் திருவாய் மொழியாளரான ராசா அவர்கள் ஆண்டாளை அவமானப்படுத்தியிருக்கிறார். ஆண்டாள் அளவுக்கு தனக்கு தமிழ் வரவில்லை என்பதால் அவமானப்படுத்தியிருக்கலாம் என்று ஒரு வாரம் முன்பிருந்து ஆண்டாளைத் தாயாக வரித்துக் கொண்ட தமிழர்கள் கருதுகிறோம். 


ஆண்டாளை எங்கே இழிவு படுத்தினார் என்று கேட்கக் கூடாது. ஆண்டாள் கோடிக்கணக்கான தமிழர்களின் தாய். எனவே தமிழர்களின் தாய்=தமிழ்த்தாய் என்று கொள்வோம். ஆக தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து, தமிழ்த்தாய்க்கு மட்டுமல்ல, தமிழ்த்தாயாகிய ஆண்டாளுக்கும் சேர்த்துத்தான் பாடப்படுகிறது. இது எங்களது நம்பிக்கை. அதில் தலையிட எவனுக்கும் உரிமையோ அருகதையோ இல்லை.  இந்த விளக்கத்தைல் சமாதானமாகதவர்களுக்காக இன்னொரு விளக்கத்தையும் கொடுக்கிறேன். சார்ந்தோர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள முயற்சி செய்யவும். ஆண்டாள் வளர்த்ததால்தான் தமிழ் வளர்ந்தது. அதனால்தான் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும் பாடப்பெற்றது.  எனவே தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தை மதிக்காதது ஆண்டாளை அவமதிப்பது போலாகும்.

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடிய போது எழுந்து நிற்காத சங்கராச்சாரி 100 கோடி இந்துக்களையும் இழிவு செய்துவிட்டார். எப்படி என்று கேட்பவர்களுக்கு, ஆண்டாள் தமிழர்களின் தாய், தமிழர்கள் இந்துக்கள், எனவே உலகில் உள்ள இந்துக்கள் அனைவரும் புண்பட்டுவிட்டனர். இங்கே இந்துக்களுக்காக கேள்வி கேட்க இந்துக்களே உள்ளனர், புலுத்தறிவுப் பன்னாடைகள், கம்மனாட்டிக் கம்மூனிசிட்டுகள் உட்பட எச்சக்களைகள் அந்நிய மதத்துக்கு மட்டுமே சொம்பு தூக்குவர். 

இந்த நம்பிக்கையைக் கேள்வி கேட்கும் பஹூத்தறிவுப் பன்னாடைகள் மற்ற மொழிக்காரர்களிடம் கேட்க முடியுமா ? கேட்டால் வாயிலியே வெட்டுவார்கள் என்பதால்தானே இந்துத் தமிழர்களிடம் மட்டும் இந்த வீரம் ?. இப்போதெல்லாம் அது நடக்காது தமிழ் இந்துக்கள் விழித்துக் கொண்டனர்.  நாம் இந்துக்களாப் போராடினால் மதவெறி என்று கூவுவார்கள் திருட்டு திராவிடக் கும்பல். எனவே நாம் தமிழ் + ஆண்டாள் என்று போராடினோம். தற்போது அதையே தொடர்வோம். இப்போது பாருங்கள் தமிழ் இனவெறி என்று அவதூறு செய்வார்கள் கம்மினாட்டி கம்யூனிஸ்ட்டுகள். அதெல்லாம் நாம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. 

எனவே தமிழன்னை ஆண்டாளைப் போற்றும் பாடலுக்கு நிற்காமல் இழிவு செய்ய விஜயேந்திரனுக்கு எப்படித் துணிவு வந்தது, இந்த விழாவை ஏற்பாடு செய்யக் காரணமான எச்.ராசா கொடுத்த உற்சாகமாகத்தான் இருக்கும். எச்.ராசாவின் தமிழ்ப்பற்றும், தமிழகப்பற்றும், இனவுணர்வும், தமிழ்மொழியுணர்வும் எங்களுக்குத் தெரியும், இருந்தாலும் அவர்கள் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும்.  

புரட்சி நடக்கும்போது புரட்சியில் ஈடுபட்டவர்களே புரட்சிக்குத் துரோகமிழைத்த நிகழ்வுகள் வரலாற்றில் நிறைய உண்டு. அவ்வகையில் மார்கழிப் புரட்சி நாயகனான எச். ராசா அவர்களே அப்புரட்சியைக் காட்டிக் கொடுத்துள்ளார். எனவே மார்கழிப் புரட்சியாளர்கள் தங்களது களத்தை மாற்றிக் கொண்டு புரட்சியைத் தொடருமாரு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.  ஆண்டாளை இழிவு படுத்தியவர்களைக் கண்டிக்கப் போன அவர், தானும் தமிழ்த்தாயை அவமதித்த செயலுக்கு மூல காரணாமாகிவிட்டார். என்னே ஆண்டாளின் திருவிளையாடல் ! தெய்வம் நின்று கொல்லும் என்பது உண்மைதானன்றோ !

 மன்னிப்புக் கேட்கும் முறை: 

நாம் எதிரிகளை மதிப்பவர்கள். எனவே எதிரிகளின் மொழிகளிலேயே மன்னிப்புக் கேட்க வைப்போம். தங்களின் பெருமதிப்புக்குரிய சொறியான் ஈவே ராம்சாமி நாயக்கனின் சிலை முன்பு நின்று கருப்புச் சட்டை அணிந்து கொள்ள வேண்டும். பின்னர் வாயைத் திறக்காமல் 5 முறை, 

 கடவுள் இல்லை; கடவுள் இல்லை; கடவுள் இல்லை 
கடவுளைக் கற்பித்தவன் முட்டாள்;  
கடவுளை பரப்பியவன் அயோக்கியன் 
கடவுளை வணங்குகிறவன் காட்டுமிராண்டி 

 என்று சொல்லிக் கொண்டே மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும். செய்வீர்களா ? செய்வீர்களா ?. மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டிய கடைசித் தேதி மன்னிப்பு கேட்ட பின்னர் அறிவிக்கப்படும். 

இப்போது தர்மப்போராளிகளுக்கு ஒரு வித கலக்கமும், ஐயமும் நேரலாம். நம்ம மதம் ஆப்ரகாமிய மதங்களைப் போல் மற்றவரை வெறுக்கச் சொல்லவில்லை நாத்தீக நாதாரிகளையும் ஏற்றுக் கொள்வதுதானே நம் பண்பாடு. வாழு வாழவிடு என்பதுதானே நமது கொள்கை. இப்படிப் போராட்டம் பண்ணி வெறுப்பதெல்லாம் நமக்கு ஒத்து வராதே என்று தோணலாம். ஆனால் திருவரங்கப் பெருமானின் ஆலயத்தை பீரங்கி கொண்டு பிளக்க வேண்டும் என்ற சொறியான் ராமசாமியை மன்னிக்காத நாம், இலங்கையில் புதிய ஆலயங்களைக் கட்ட வேண்டும் என்ற உயர்ந்த நோக்கத்திற்காக சில கோயில்களை ஆகம முறையில் ராமாயண காலத்திலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட விமானங்களின் மூலம் குண்டு போட்டுத் தகர்த்த நமது ஸ்ரீமான் ராஜபக்ச அவர்களுக்கு நம் கோயிலில் வைத்து பூரணகும்ப மரியாதையும் செலுத்தி விட்டோம். நாம் நமக்கு நன்மை செய்தவர்களை போற்றுவதிலும் சிறந்தவர்கள். எதிரிகளை அழிப்பதிலும் சிறந்தவர்களே!
Download As PDF
Bookmark and Share

Post Comment

தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாதனுக்கு நேர்ந்த கொடுமை

 
    

இந்தக் கொடுமையெல்லாம் பார்க்க வேண்டும் என்று இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் தனித்துவமான ஒரு நாளிதழின் ஆசிரியரான தினமணி வைத்தியநாதன் மதவெறிக்கும்பலின் அயோக்கியத்தனமான மருட்டலின் காரணமாக ஆண்டாளின் சிலை முன்பு நெடுஞ்சான்கிடையாக மன்னிப்புக் கேட்டிருக்கிறார். தினமணியில் செய்யாத தவறுக்காக பக்தர்கள் என்ற பெயரில் கூரு கெட்ட முட்டாள்களின் உளறல்களை கண்டனக் கடிதங்களைக் கூட ஜனநாயக அடிப்படையில் வெளியிட்டார். இதற்கும் மேல் தினமணியே மன்னிப்புக் கேட்கிறது என்றும் வெளிப்படையாக மன்னிப்புக் கேட்கப்பட்டது. இதற்குப் பிறகும் மதவெறிக் கும்பலின் கொட்டம் அடங்கவில்லை. அரசியல் அதிகாரம் மூலமாக தனது பதவிக்கு/பணிக்கு அச்சுறுத்தல் வருமென்பதால் வேறுவழியின்றி இப்படி நடந்து கொண்டிருக்கிறார். இதன் மூலம் ஊடகத்துறையினருக்கு இழிவை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். யாரைக் காலங்காலமாக ஆதரித்து வந்தாரோ அவர்களாலேயே இந்த இன்னல் நேர்ந்திருக்கிறது.  நம்புங்கோ இது சகிப்புத்தன்மையுடய மதம். கட்டுரை வெளியிட்டதால் இவர்கள் புண்பட்டார்களாம். அதற்கு ஆண்டாள் சந்நிதியில் இப்படி விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டதால் இவர்கள் புண் சரியாகி விட்டதாம். அற்புதம். இதைச் சுற்றி இத்தனை வெளக்கெண்ணைகள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

தினமணி நாளிதழின் ஆசிரியரான வைத்தியநாதன் அவர்களை எனக்கு சிறிதும் பிடிக்காது. அவர் மீதான மரியாதை உள்ள காரணம் கண்ணியமான முறையில் கருத்தை வெளிப்படுத்துவதும், தமிழைத் தனிப்பட்ட முறையில் போற்றுவதும் அதை தினமணியில் தொடர்ந்து செய்வதாலும்தான். இறைமறுப்பாளர்கள்/திராவிட அரசியல்வாதிகள் மீது வெறுப்பு இருந்த போதும் அதை அரசியல் ரீதியாக தினமலர் அளவுக்கு கீழ்த்தரமாக எதிர்வினை ஆற்றுவதோ அவதூறு பரப்புவதோ கிடையாது. அவர் இந்துத்துவவாதியாக இருந்த போதும் ஆன்மிகவாதியாக இருந்ததால் ஓரளவுக்கு என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிந்தது. எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் பிரச்சனையின் போதும் அவருடைய நியாயங்களை அங்கீகரித்தார். 

இவரை ஏன் பிடிக்காது என்றால் ஆன்மிகவாதியாக இருந்து கொண்டு மதவெறிப் பயங்கரவாதிகளான பாஜக, ஆர் எஸ் எஸ் வகையறாக்களை வெட்கமில்லாமல் மனசாட்சியில்லாமல் ஆதரிப்பவர். நேற்றும் கூட நீட் தேர்வுக்கு ஆதரவான ஒரு செய்தியை வெளியிட்டிருந்தார். ஆனால் மதவெறிப் பயங்கரவாதிகள் தனது எதிரிகளை எவ்வளவு கொடுமைப் படுத்துவார்களோ அதே அளவு வெறுப்புடன்தான் ஆன்மிகவாதிகளையும் அணுகுவார்கள். ஏனென்றால் ஆன்மிகவாதிகள் கொஞ்சமாவது மதம் கடந்த மனிதம், நேர்மை ஆகியவற்றை போதிப்பார்கள். அதெல்லாம்தான் மதவெறியர்களுக்குப் பிடிக்காதே. காந்தி என்ற ஆன்மிகவாதிக்கு கோட்சே என்ற மதவெறியன் கொடுத்த பரிசு நமக்குத் தெரியும்தானே ?

இதற்கு தினமணி வாசகர்கள் என்ன செய்யப் போகிறார்கள். இல்லை அவர்கள் கண்டனம் தெரிவித்தால் அதை தினமணி வெளியிடுமா ? பெருமாள் பக்தர்களுக்குக் கொஞ்சமேனும் குற்ற உணர்ச்சி உண்டாகுமா ?. செய்தித் தலைப்பே பித்தலாட்டம். ஆண்டாள் குறித்த சர்ச்சைக் கருத்தாம். கடவுள் என்பதே சர்ச்சை. ஆண்டாள் என்பதே சர்ச்சை, ஆண்டாள் கடவுள் என்பதும் சர்ச்சை. இதில் ஆண்டாள் பற்றிய சர்ச்சைக்குரிய கருத்தாம். எங்கங்க போகுது இந்த நாடு ?
Download As PDF
Bookmark and Share

Post Comment